246 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
5 κατά τό οξύ χλήλεα. Έκπέττεται μεν ούν έπωα- 
ζόντων των όρνίχλων ου μήν αλλά καί αυτό¬ 
ματα εν τλ) γή, ωϋπ&ρ εν Αίγύπτω, κατορνττόν- 
των εις τήν κόπρον * καί έν Συρακούβαις δε 
φιλόπονης τις ύποτιά'έ μένος υπό τήν φίαχλον 
εις τήν γην, τοϋοντον έπινεν , ως φαβι, χρόνον 
όυνεχώς, έως έκλεπείη τά ώά. ’Ήδη δε και κεί¬ 
μενα έν άγγείοις άλεεινοΐς έξεπέφιλη και έξήλ- 
4 ϋεν αυτόματα. Ή μεν ονν γονή πάντων των 
δρνί&ων λευκή, ώΰπερ καί των άλλων ζώων * 
όταν δέ όχευ&ή, άνω προς τό ύπόζωμα λαμβά¬ 
νει ή τλήλεια * καί τό μεν πρώτον μικρόν καί 
λευκόν φαίνεται τό ώόν, έπειτα έρυϋρόν καί 
αιματώδες * αύζανόμενον δε ωχρόν καί ξανχλόν 
άπαν * όταν δέ ήδη γίγνηται άδρότερον, διακρί- 
νεται, καί έοω μεν τό ωχρόν, έξω δε τό λευκόν 
περιΐΰταται. c Όταν δέ τελειωτλή, απολύεται καί 
εξέρχεται οντω, τώ καιρώ, εκ του μαλακόν 
είναι μεταβάλλον επί τό άκληρόν' ώΰτε εξέρ¬ 
χεται μέν oi /πω πεπηγός, έξερχόμενον δ 1 εύχλέως 
πήγνυται καί γίγνεται άκληρόν, εάν μή η νενο- 
όηκός. Έφάνη δ 3 ήδη ώόν, οία έν τινι καιρώ 
γίγνεται άπαντα * ωχρά γάρ ομοίως έΰτίν, ώς- 
περ υότερον ό νεοττός. Τοιαύτα καί εν άλεκ- 
τρυόνι διαιρουμένω υπό τό ύπόζωμα, ούπερ 
αί ϋ ή λεία έχο νϋι τά ώά 7 τό μέν είδος ωχρά 
