ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. β. aig 
δ 3 άνω&εν. Συμβαίνει δε περί τό ωχρόν κάί τό 
λευκόν, και όταν έξαιρεϋ'εντα όννερανίόγι τις 
πλείω τοιαυτα εις κνότιν, καί eijjrj μαλακά) καί 
μή ανντυνω πνρί· τό ωχρόν εις τό μεΰον όνν- 
ερχεται παν, τό δε λευκόν κύκλω περιΐόταται . 
Των δ' άλεκτορίδων αί νεοττίδες τίκτουόι πρώ¬ 
τον εν&ύς άρχομενού τον εαρος * καί πλείω δε 
τίκτουόιν η αί πρεόβντεραι, ελάττω δε τω μεγε- 
ίλει τά εκ των νεωτερων. ‘Όλως δε εάν μή επωά¬ 
ζω 6 ιν αί όρνιθες, διαφ&είρονται καί κάμνον- 
όιν. Όχενβηΰαι δε αί μεν όρνι&ες φρίττονόί τε 
καί άποόείονται καί πολλάκις κάρφος περιβάλ¬ 
λονται * ποιου6 1 δε τό αυτό τούτο καί τεκονόαι 
ενίοτε * αί δε περιΰτεραί εφελκονόι τό όρροπν- 
γιον * οί δε χήνες κατακολνμβώΰιν. Αίδεκνή- 
όεις καί αί των υπηνεμίων ώών όνλλή ψεις τα- 
χεϊαι γίγνονται ταΐς πλείόταις των όρνίιλων, 
οίον καί τή περδίκι, όταν όργα πρός τήν οχείαν * 
εάν γάρ κατά πνεύμα ότή τον άρρενος, κνιόκε- 
ται, καί εΰ&ύς άχρηότος γίγνεται πρός τάς &ή- 
ρας· δόφρηόιν γάρ δοκεϊ εχειν έπίδηλον ό περ- 
διζ. Ή δε του ώον γενεόις μετά τήν οχείαν, 
καί εκ τον ώον πάλιν ουμπεττομενού ή τον 
νεοττον γενεόις ονκ εν ϊόοις χρόνοις ΰνμβαίνει 
πάόιν, αλλά διαφέρει κατά μεγε&η των γεν¬ 
νώ ντων, Σννίόταται δε τό τής άλεκτορίδος ώόν 
