202 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
έχοντας πω οψιν. ΓίγνΟνται δέ οι δφ&αλμοί 
περί · τόν χρόνον τούτον έξαιρόμενοι με ιξούς 
κυάμων καί μελάνες' άφαιρουμενού δε τον 
δέρματος υγρόν ένεότι λευκόν καί ψυχρόν, ΰφό- 
δρα ϋτίλβον πρός τήν αυγήν, ότερεόν < 5 ° ούδέν. 
Τά μεν ούν περί τα όμματα καί την κεφαλήν 
4 τούτον διάκειται τόν τρόπον. 'Έχει δ* εν τω 
χρόνω τούτω και τά άπλάγχνα ήδη φανερά και 
τά περί την κοιλίαν.: καί την 'ίων εντέρων φν~ 
βινν καί ατφλέβες: uL από τής καρδίας φαινό - 
μεναι τείνειν πρός, τω όμφαλω ήδη - γίγνονται . 
°Από. δε του όμφαλού τέταται φλέψ- ή μέν πρός 
τόν υμένα τόν περιέχοντα τό ωχρόν, τό δ' ωχρόν 
εν τούτω τω χρονογ υγρόν ήδη έΰτι καί πλεϊον 
ή τό κατά φύϋιν. Ή δε έτέρα εις τόν υμένα τόν 
περιέχοντα, αλον τόν υμένα, εν ώ ο νεοττός, καί 
τόν τού ωχρού υμένα και τό μεταξύ τούτων 
υγρόν . Λύξανομένον,· γάρ·, τόϋ νεοττού κατά 
μικρόν,· τού ωχρού τό μέν άνω γίγνεται, τό δέ 
κάτω * εν μέΰω .δετό %ευκόν υγρόν * τον δέ κάτω 
ωχρούτό".λευκόν* [καί] κάτω&εν, ώόπερ τό πρώτ 
τον υπήρχε .· "Λεκαταίον δέ δντος, τό λευκόν 
έϋχατον γίγνεται, ολίγον ήδη δν καί γλίΰχρον 
5 καί παχύ καί ύπωχρον. Τέτακται γάρ τή ιλέ- 
ΰει εκαότα τόνδε τόν τρόπον · πρώτος μέν καί 
έόχατος πρός τό δΰτρακον ό τού ώού ύμήν, ονχ 
