ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. ε.ς. s5 7 
Κ Ε Φ. ε. 
Ό δε γύψ νεοττενει μεν επί πίτραΐς άπρος- 
βάτοις * διό ΰπάνιον ίδεϊν νεοττείαν γνπός καί 
νεοττούς' καί δια τούτο Ήρόδωρος ό Βρνϋωνος 
τον όοψιϋτον πατήρ φηύιν είναι τονς γνπας άφ 
ετερας γης άδηλον ημΐν, τοντό γε λίγων τό 6η- 
μεϊον καί ότι πολλοί εξαίφνης φαίνονται άκο* 
λονάονντες τοϊς ύτρατενμαύι. Τό δ’ έύτί χα¬ 
λεπόν μεν ίδεϊν, ώπται δε δμως. Τίκτονόι δί 
δύο ώά οί γνπες. Τά μεν ονν άλλα οΰα ΰαρκο- 
φάγα, ονκ ώπται πλεονάκις η άπαξ τίκτοντα * 
V δε χελιδών δίς νεοττενει μάλλον των οαρκο- 
φάγων * των δε νεοττών άν τις νέων δντων της 
χελιδόνος τά δ μ ματ α εκκεντήΰη, γίγνονται νγι- 
εϊς ? καί βλεπονΰιν νΰτερον. 
Κ Ε Φ. ς. 
Ό δε αετός ώά μεν τίκτει τρία , εκλεπει δε 
τούτων τά δύο' ώαπερ εΰτί καί εν τοΐς λεγομε- 
νοις Μονόαίον επεΰιν ' δς τρία μεν τίκτει ? δύο 
δ 3 εκλεπει, εν δ 3 άλεγίζει. ΙΩ,ς μεν ονν τά πολ¬ 
λά οντω 6ν μ βαίνει' η δη δε καί τρεις νεοττοί 
ώμ μεν οι είόίν. Εκβάλλει δ' αυξανόμενων τόν 
ετερον των νεοττών άχίλόμενος τη εδωδη. "Αμα 
δε λίγεται εν τω χρόνιο τοντω άπαότος γίγνε* 
6\λαι> όπως μη άρπάζη τονς των άηρίων όκτ- 
μνονς' οϊ τε ονν όνυχες αντον διαΰτρίφονται 
R 
