ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. 265 
ετερον όμφαλόν [τόν~\ τείνοντα πρός τον νμεν et 
τον νπό τό όύτρακον * τόν δε εις τό ωχρόν τοις 
όρνιύι τείνοντα πόρον τοντον εχει τοϊν δνοΐν 
μόνον. Ή δε άλλη γενεόις ήδη πάόα η αντή εκ 
τον (οου των τε όρνί&ων καί των ίχ&νων επ 
άκρω τε γάρ τοντον γίγνεται , καί αί φλεβες 
ομοίως τείνονβιν εκ της καρδίας πρώτον, καί 
η κεφάλι) καί τά όμματα καί τά άνω μεγιβτα 
ομοίως πρώτον * ανζανο μενού δε αεί ελαττον 
γίγνεται τό ώόν, καί τέλος αφανίζεται καί εις - 
δύεται εόω, καθ'άπερ εν τοίς όρνιύιν ό νεοττός 
καλονμενος. Προόπεφνκε δε καί ό όμφαλός 
μικρόν κατώτερον τον αώματος της γαύτρός. 
5 Έότι δε νέοις μεν ονόιν ό όμφαλός μακρύς, αν- 
ζανομενοις S* ελάττων , καί τέλος μικρός , εως 
αν είόελ&η, καθάπερ ελεχθη επί τών ορνίθων. 
Τίεριεχεται δε τό εμβρνον καί τό ώόν νμενι 
κοινον νπό δε τοντον άλλος έότίν νμήν, ός πε~ 
ριεχει ιδία τό εμβρνον * μεταζν δε τών υμένων 
ενεΰτιν νγρότης. Καί η τροφή δε όμοια γίγνε- 
ται τοις ίχθνδίοις εν τή κούπα, ώόπερ τοις τών 
όρνί&ων νεοττοΐς, ή μεν λευκή, ή δε ώχρα. Τό 
μεν ονν όχημα τής νότερας ώς εχει, εκ των 
ανατομών θ'εωρείόθ'ω' διαφορά δε έότιν εν αν- 
τοΐς πρός,αντονς, οίον τοις γαλεώδεόΐ καί πρός 
αντονς καί πρός τά πλατέα. Ένίοις μεν γάρ εν 
