ΠΕΡΙ Ζί2βΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. 269 
Τίκτει δέ ό δελφίς εν τώ θέρει, εν άλλη δε ώρα 
ούδεμια. Συμβαίνει δε καί άφανίζεϋθ'αι αυ¬ 
τόν υπό κύνα περί τριάκοντα ημέρας. Παρα¬ 
κολουθεί δε τά τέκνα πολΰν χρόνον, και έΰτι 
, τό ζώον φιλότεκνον . Ζη δε έτη πολλά ' δ ήλοι 
γάρ ένιοι γέγόναόι β ιού ντε ς οί μέν πέντε και 
εϊκοΰιν ετη , οί δε τριάκοντα ' άποκόπτοντες γάρ 
ενίων τό ούραϊον οί άλιείς άφιάαιν * ωότε τού- 
τω γνωρίζουόι τούς χρόνους αυτών. Ή δε φώκη 5 
έΰτί μεν των επαμφοτεριζόντων ζώων' ον δέ¬ 
χεται μέν γάρ τό ύδωρ, άλΧ άναπνεϊ και κα- 
θεύδει: καί τίκτει έν τη γη μέν, πρός τοΐς αί- 
γιαλοϊς δε, ως ου6α των πεζών ' διατρίβει δέ 
τού χρόνου τόν πολΰν καί τρέφεται εκ της θα- 
λάττης. Αιό μετά τών ένυδρων περί αυτής λε? 
κτέον. Ζωοτοκεϊ μέν ούν ευθύς έν . αυτή καί 
τίκτει ζώα καί χορίον, καί τάΐάλα προΐεται, ώς- 
περ προβατόν τίκτει δέ εν η δύο, τά δέ πλεΐ- 
ΰτα τρία. Και μαϋτούς δ* έχει' διό και θηλά¬ 
ζεται υπό τών τέκνων, καθάπερ τά τετράποδα. 
Τίκτει δέ ώϋπερ άνθρωπος πάΰαν ώραν τού 
έτους, μάλιότα δέ άμα ταις προοταις αίζίν. 
Άγει δέ περί δωδεκαταϊα όντα τά τέκνα εις την 4 
θάλατταν πολλάκις της ημέρας, αυνεθίζουΰα 
κατά μικρόν' τά δέ κατάντη φέρεται, άλλ * ον 
βαδίζει, διά τό μη δ ύναΰθαι άπερείδεαθαι τοΐς * 
