I 
ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. ιβ. ζηι 
καί όχευομενων ώά τοΐς ϋυνδυαζο μενοις των 
ίχ&ύων, ϊϋχουϋι δ δ καί άνευ οχείας. Αηλούϋι 
δ Ί ένιοι των ποταμίων' ευθύς γάρ γεννώ μενοι 
ώς είπεϊν καί μικροί δντες οί φ ο ξινοί κυήματα 
εχουϋιν. Άπορραίνουόι δε τα ώά, καί κα&ά- 
περ λέγεται τά μεν πολλά ώά οί άρρενες άνα- 
κάπτουϋι, τά δ' άπόλλυται εν τω ύγρω' δϋα <5’ 
άν έκτέκωϋιν εις τους τύπους, εις ους έκτίκτονϋι, 
ταϋτα ϋώζεται. Εί γάρ πάντα έϋώζετο, παμ¬ 
πληθές το γένος ήν άν εκάϋτων * καί τούτων δε 
ου γίγνεται τά πολλά γόνιμα, άλΧ δϋα άν έπιρ- 
ράνη ό άρρην τω &ορω. r Όταν γάρ εκτίκτη, παρ¬ 
επόμενος 6 άρρην επιρραίνει επί τά ώά τον θο- 
ρόν, καί δΰαπερ άν επιρρανθή, εκ πάντων γί- 
γνεται ίχθύδια, εκ δε των άλλων όπως άν τύχη. 
Εαυτό δε βυμ βαίνει τούτο καί επί των μαλα* 5 
κίων * ο γάρ άρρην των ϋηπιών, δταν έκτέκη ή 
ζήλεια, επιρραίνει τά ώά' οπερ εύλογον ΰυμ~ 
βαίνειν καί επί των άλλων μαλακίων, άλΧ επί 
των ϋηπιών ώπται εν τω παρόντι μόνον. Έκτβ 
κτουϋι δε πρός τή γή, οί μεν κωβιοϊ πρός τοϊς 
λίθοις, πλήν πλατύ καί ψαδυρόν τό άποτικτό- 
μενύν έϋτιν * ομοίως δε καί οί άλλοι * άλεεινά 
τε γάρ έϋτι τά περί την γην, καί τροφήν έχει 
μάλλον, καί πρός τό μή κατεϋθίεϋθαι υπό των 
μειζόνων τά κυήματα. Αιό καί εν τω Πύντω 
