272 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
περί τόν Θερμώδοντα ποταμόν οί πλεΐότοι τί~ 
κτουβι ' νήνεμος γάρ ό τόπος καί άλεεινός καϊ 
4 έχων νδατα γλυκέα. Τίκτουβι δε οί μεν άλλοι 
των ώοτόκων ίχάυων άπαξ του ενιαυτού, πλήν 
των μικρών φυκίδων' αύται δε δίς. Αιαφέρει 
δε ό άρρην φυκης της ιληλείας τω μελάντερος 
είναι καί μείζους έχειν τάς λεπίδας. Οί μεν 
ούν άλλοι ίχίλύες γόνω τίκτουβι, καί τα ώά 
άφιάβιν' ήν δε καλού6ί τινες βελόνην, όταν 
η δη ώρα η του τίκτειν, διαρρήγνυται, καί ουτω 
τά ώά εξέρχεται' έχει γάρ τινα ό ίχ&υς ούτος 
διάφυβιν υπό την γαΰτέρα καί τό ητρον, ώς- 
περ οί τυφλίναι όψεις' όταν δε τέκη, ζη καί 
5 ουμφύεται τό τραύμα πάλιν. Ή δε γένεόις εκ 
του ώου βυμ βαίνει επί τε των έΰω ώοτοκονν- 
των καί επί των έξω ώοτοκούντων * έπ άκρου 
τε γάρ γίγνεται, καί ύμένι περιέχεται. Καί πρώ¬ 
τον διάδηλοι οί όφίλαλμοί μεγάλοι καί ΰφαι* 
ροειδεις όντες ' η καί δ ήλον, οτι ούχ, ώόπερ τινές 
φαβιν, ομοίως γίγνονται τοϊς εκ των όκοιλήκων 
γιγνομενοις. Τουναντίον γάρ 6υμβαίνει έπ 
εκείνων , τά κάτω μείζω πρώτον, η δε κεφάλι] 
καί οί όφ&αλμοί υότερον. α Οταν δ 1 άναλωάή 
τό ώόν, γίγνονται γυρ ινώδεις' καί τό μεν πρώ¬ 
τον ονδεμίαν τροφήν λαμβάνοντα αυξάνονται 
έκ τής από του ώου έγγενο μένης υγρότητος, 
