ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. ιγ. 2 7 5 
νΰτερον δε τρέφονται , ανξηΦώύι, τοϊς 
ποταμίοις νδαΰι. Τον δε Πόντου καΦαιρομέ- 6 
wv έπιφέρεταί τι κατά τόν Έλλήόποντον, ο κα- 
λονόι φνκος' e ότι δ 1 τούτο . 0/ <5i 
τούτο άνΦος είναι τι φυβικόν τό φνκίον. Άρ* 
χομενού δε γίγνεται τον Φόρους' τοντω τρέφε¬ 
ται καί τά όΰτρεα καί τά ίχΦνδια τά εν τοϊς 
τόποις τοντοις. Φαόί δε τινες των Φαλαττίων 
καί την πορφύραν ϊβχειν από τούτου τό άνΦος. 
Κ Ε Φ. ιγ . [αλλοις ιδί) 
V 
Οι δε λιμναίοι καί ποτάμιοι των ΙχΦνων 
κυήματα μεν εχονοι πεντάμηνοι την ηλικίαν 
δντες, ως έπιτοπολΰ είπεϊν # τίκτουβι δε τον 
ενιαυτού περιϊόντος άπαντες * ωόπερ δε καί οί 
Φαλάττιοι καί οντοι ονκ έξαφιάβιν ουδέποτε 
άμα παν ούτε αί Φήλειαι τό ώόν ούτε οί άρρε- 
νες τόν Φοράν , άλλ* εχουΰιν αεί πλείω η ελάτ- 
τονα αί μεν ωά οί δε Φοράν. Τίκτουόι δε εν 
τη καΦηκονΰη ώρα, κυπρίνος μεν πεντάκις η 
έξάκις, ποιείται δε τόν τόκον μάλιύτα επί τοϊς 
άοτροις' χαλκίς δε τίκτει τρις, οί δ' άλλοι άπαξ 
' εν τω ένιαντω πάντες . Τίκτονόι δ* εν ταϊς προ - 2 
λιμνάϋι των ποταμών καί των λιμνών πρός τά 
καλαμώδη , οίον οϊ τε φοξΐνοι καί αί πέρκαι. 
Οί δε γλάνεις καί αί πέρκαι ΰννεχές άφιάΰι τό 
κύημα, ωΰπερ οί βάτραχοι* οντω δέ ΰννεχές 
8 
