ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. ιγ. 2 7 5 
οπού αν εκτεκωΟιν. Ον δ’ αν πλεϊοτον εκτέκω* 
Οίν, ώοφνλακεϊ δ άρρην, ή δε ζήλεια απέρχεται, 
τεκονοα. ’Έοτι δε βραδύτατη μεν έκ των ώών 
η τον γλάνιος αϋξηΟις' διό προΟεδρεύει ό άρ¬ 
ρην καί τετταράκοντα καί πεντή κοντά ημέρας, 
δπως μη κατεοϋ'ίηται ό γόνος υπό των παρατυ - 
χόντων ίχ&ύων. Λεύτερα δε βραδντήτι ή τον 5 
κυπρίνον γενεοις ■· όμως δε ταχέως καί τούτων 
δ οωζόμενος διαφεύγει γόνος. Των <5’ έλαττό¬ 
νων ένίων καί τριταίων εν εΐδει ίχ&ύδιά έοτι , 
Λαμβάνει δε αϋξηοιν τά ώά, ών αν επιψαύοη 
δ ίλορός, καί αυθημερόν καί ετι νοτερόν. Τά 
μεν ονν τον γλάνιος γίγνεται δοον όροβος, τά 
δε των κυπρίνων καί των τοιοντων δοον κεγ- 
χρος. Ταντα μεν ονν τούτον τόν τρόπον τίκτει 
καί γεννά. Χαλκίς δε τίκτει εν τοΐς βαϋεΟιν 6 
άϋ'ρόα καί αγελαία. c ' Ον δε καλόν Οι τίλωνα 
πρός τοΐς αίγιαλοϊς εν νπηνεμοις' αγελαίος δε 
καί οντος. Κυπρίνος δε καί βάλερός καί οί 
άλλοι π άννες, ως είπεΐν, ώβοννται μεν πρός τά 
βραχέα πρός τόν τόκον, μιφ δε ίληλεία πολλά - 
κις άκολον&ονΟιν Μρ^ενες καί τρειΟκαίδεκα καί 
τεοοαρεοκαίδεκα. Τής δε βηλείας άφιείοης τό 
ώόν καί νποχωρονΟης επακολονβονντες έπιρ- 
ραίνονοι τόν &ορόν. Λπόλλνται 83 τά πλεϊοτα 
αυτών' διά γάρ τό νποχοιροϋοαν τίκτει ν την 
S 2 
