ΠΕΡΙ ΖΩΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. ιδ. 2 77 
εις τίάλαόΰαν, ίχίάύδια μικρά, ήλίκοι εψητοί, 
ετερα τόν αυτόν τρόπον τούτο ις. Ένιοι δε όντως 
φαόί τούς κεβτρεΐς φύεό&αι πάντας, ούκ όρ&ώς 
λεγοντες * εχουϋαι γάρ φαίνονται, καί ώά αί ιλή- 
λειαι αυτών καί ίίορόν οί άρρενες. Αλλά γένος 
τί εότιν αυτών τοιούτον, δ φύεται εκ της ίλύος 
καί της άμμου. 'Ότι μεν ονν γίγνεται αυτόματα 
ενια ούτε εξ ώών ούτε εξ οχείας, φανερόν εκ τού¬ 
των. 'Όόα δε μήτε ώοτοκεϊ μήτε ζωοτοκεϊ, άπαν¬ 
τα γίγνεται τά μεν εκ τής ίλύος τά $ εκ τής άμ¬ 
μου καί τής επιπολαζούόης όήψεως, οίον καί 
τής άφύης ό καλούμενος άφρός γίγνεται εκ τής 
αμμώδους γής' καί εότιν αύτη ή άφύη άναυ- 
ξης καί άγονος * καί δταν πλείων γενηται χρό¬ 
νος, άπόλλυται, άλλη δε πάλιν επιγίγνεται * διό 
εξω χρόνου τίνος ολίγου πάόαν ώς είπεϊν την άλ? 
λην γίγνεται ώραν. Αιαμενει γάρ άρξαμενη από 
άρκτούρου μετοπωρινου μέχρι τού εαρος. Ση* 
μεϊον δ* ότι ενίοτ εκ τής γής ανέρχεται * αλιεύο- 
μενων γάρ, εάν ή ψύχος μεν, ούχ άλίόκεται, 
εάν δε εύδία, άλίόκεται, ώς εκ τής γής αν ιού - 
ΰα πρός τι)ν άλεαν. Καί έλκόντων καί άναξυο- 
μενης τής γής πλέονάκις, πλείων γίγνεται καί 
βελτίων. Αί δ' άλλαι άφύαι χείρους, διά τό 
ταχέως λαμβάνειν αύξηοιν. Τίγνονται δε εν 
τοϊς επιόκίοις καί ελώδεόι τότιοις, όταν εύημε- 
