ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ . u. 279 
ρηται τοϊς άλιεύόι πρός τό διάκο μίζειν * άλιζο * 
μένη γάρ πλείω μένει χρόνον. 
Κ Ε Φ. ιε. (άλλοις ις.) 
Αί δ' έγχ έλυες οντ' εξ οχείας γίγνονται οντ 
ώοτοκούβιν, οντ έλήφ&η ποτέ ούτε ίλορόν έχου- 
ΰα ονδεμία οντ ώόν, οντ άνάβχιΰθεϊδα εντός 
{λυρικούς πόρους οντε νϋτερικούς έχονΰα, αλλά 
τούτο μόνον τό γένος των εναίμων ον γίγνέταν 
ούτε εξ οχείας οντε εξ ωών, Φανερόν δ* ε'ΰτιν, 
οτι όντως έχει * εν ένίαις γάρ τελματώδεΰι λί- 
μναις τον τε νδατος παντός εξαντλη&έντος καί 
τού πηλού ξνΰ&έντος γίγνονται πάλιν, ον άν 
ύδωρ γένηται όμβριον * εν δε τοϊς αύχμοϊς ον 
γίγνονται, ovS 3 εν ταϊς δια μενού 6αις λίμναις* 
και γάρ ζώόι και τρέφονται όμβρίω νδατι. 'Ότι 
μεν ονν οντε εξ οχείας οντε εξ ώων γίγνον- 
ται, φανερόν έΰτι. Αοκούόι δέ τιόι γεννάν, ότι 
ένίαις των έγχελύων ελμίνϋια έγγίγνονται * εκ 
τούτων γάρ οϊονται γίγνεδϋαι έγχέλνς. Τούτο 2 
δ 5 έΰτιν ονκ άλη&ές * αλλά γίγνονται έκ των κα¬ 
λόν μένων γης εντέρων, ά αυτόματα βννίόταται 
εν τω πηλω και εν τη γη τη ένίκμω. Και ηδη 
είβιν ώμμέναι αί μέν έκλυόμεναι έκ τούτων, 
αί δ 3 εν διακνιζομένοις και διαιρονμένοις γι'· 
γνονται φανεραί. Και εν τη ϋαλάττη δέ και 
εν τοϊς ποταμοϊς γίγνονται τά τοιαντα, όταν η 
