ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. ις. a 85 
ήμέραις αύξάνεΰθαι' καί εξέρχονται μεν τον 
φθινοπώρου άμα τοΐς θύννοις, είΰπλέουΰι δε 
τού έαρος η δ η ούΰαι πηλαμύδες. Σχεδόν δε καί 
οί άλλοι πάντες ιχθύες ταχεϊαν λαμβάνουΰι τη ν 
ανξηΰιν ? πάντες δ 3 εν τω Πόντω θάττον * παρ 
ήμέραν γάρ καί άμιαι πολλαί έπιδήλως αϋξον- 
ται. Γ Όλως δέ δει νομίζειν τοΐς αύτοϊς ιχθύ6 1 
μη εν τοΐς αύτοϊς τοποις μήτε της οχείας και 
κυήΰεως είναι την αυτήν ώραν, μήτε τού τόκον 
καί τής ευημερίας * επεί καί οί καλούμενοι κο- 
ρακΐνοι ενιαχού τίκτουΰι περί τόν πυρά μίμον * 
αλλά τού ώς έπιτοπολύ γιγνομένου εΰτόχαΰται 
τά ειριγμένα. ’Ιΰχουΰι δέ καί οί γόγγροι κυή- 6 
ματα> άλΚ ονκ εν πάΰι τοΐς τοποις ομοίως τού¬ 
το επίδηλον 9 ουδέ το κύημα ϋψόδρα φανερόν 
διά τη ν πιμελήν ϊοχει γάρ μακρύ ν 9 ώΰπερ καί 
οί όψεις * άλΚ επί τό πυρ τιθέμενον διάδηλον 
ποιεί * ή μέν γάρ πιμελή θυμιάται καί τήκε¬ 
ται 9 τά δέ πηδά καί ψοφεϊ έκθλιβόμενα * ετι 
δ 3 αν τις ψηλαφά καί τριβή τοΐς δακτύλοις, τό 
μέν ΰτέαρ λεΐον φαίνεται 9 τό δ 3 ώόν τραχύ. 
’·Ενιοι μέν ονν γόγγροι ΰτέαρ μόνον έχουΰιν , 
ώόν (Τ ούδέν οί δέ τουναντίον ΰτέαρ μέν ου¬ 
δόν, ώόν δέ τοιούτον οιον εϊρηται νυν. Περί 
μέν ονν των άλλων ζώων καί πλωτών καί πτη¬ 
νών καί περί τών πεζών, όϋα ώοτοκεΐ, ΰχεδόν 
