ΠΕΡΙ ΖΧ2ΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. 2 9 5 
εξάμηνο ι * απλώς είπειν, όταν ίΰχύειν 
άρξωνται, αυτό ποιονΰιν. Αι δε ίλήλειαι πά- 
όαι κα&εζόμεναι ούρούΰιν ηδη δε τινες καί 
τούτων άραβα ι τό Οκέλος ονρηβαν. Τίκτει δε 
κύων βκυλάκια δώδεκα τά πλεϊβτα ' ώς δ' έπι- 
τοπολΰ πέντε η εξ' ηδη δε καί εν ετεκέ τις' αΐ 
δε Λακώνικαί ώς έπιτοπολν και οκτώ. 'Οχεύον¬ 
ται δε αι ιληλειαι και όχεύονόιν οι άρρενες, έως 
άν ζώαιν. ’Ιδιον δε έπι των Λακωνικών βνμ- 4 
βαίνει πά&ος' πονηΰαντες γάρ μάλλον δύναν- 
ται όχεύειν η άργονντες . Zrj δε τών Λακωνι¬ 
κών κυνών δ μεν άρρην έτη δέκα, ή δε ύλη λεία 
περί έτη δώδεκα ' τών δ' άλλων κννών αι πλεί- 
βται περί έτη τέτταρα και δέκα η πέντε και 
δέκα' ένιαι δε και εύκοόΐ' διό και'Ομηρόν τι- 
νες οιονται όρ&ώς ποιηΰαι τω είκοΰτω έτει άπο- 
Λανειν τόν κύνα τον Όδνβϋέως . Έπι μεν ονν 
τών Λακοινικών διά τό πονειν τους άρρενας 
μάλλον, μακροβιώτεραι αι άηλειαι τών άρ- 
ρένων έπι δέ τών άλλων λίαν μέν ονκ έπίδή¬ 
λον, μακροβιώτεροι δέ δμως οι άρρενες τών ζη¬ 
λειών είόιν. Όδόντας δέ κύων ον βάλλει πλην 
τούς καλόν μένους κυνόδοντας' τούτους δέ, 'όταν 
ώΰι τετράμηνοι, ομοίως αι τε ίλήλειαι και οι 
άρρενες' διά δέ τό τούτους μόνους βάλλειν, άμ¬ 
φιό βητονοί τινες' οι μέν γάρ, διά τό δύο μό- 
