ΠΕΡΙ ΖΏΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. κβ. 299 
έπιτοπολύ μονοτόκος' τίκτει μέντοιποτέ καί δύο 
τα πλεΐΰτα * καί ήμιόνονς 8* ήδη έτεκέ τις δύο' 
ά κρίνον6ιν εν τέραΰιν. 'Οχεύει μεν ονν ίππος 
και τριάκονταμηνος' ωΰτε δε και γένναν άξίως, 
όταν πανόηται βάλλων. Ήδη δε τινες και βάλ- 
λοντες επλήρωόαν, ως φαόιν, αν μή φύΰει άγο¬ 
νοι τνγχάνωόιν δντες, *Έχει μεν ονν όδόντας 2 
τεόόαράκοντα · βάλλει δε τούς μεν πρώτονς τετ- 
ταρας τριάκοντα μηνος, τούς μεν δύο άνωθεν, 
τούς δε δύο κάτωθεν' έπειδάν δε γενηται ένιαν- 
τός, βάλλει τόν αντόν τρόπον τετταρας, δύο 
μεν άνωθεν, δύο δέ κάτωθεν' καί πάλιν, όταν 
άλλος ένιαντός γενηται, ετέρονς τετταρας τόν 
αντόν τρόπον' τεττάρων δ' ετών παρελθόντων 
καί εξ μηνών, ονκέτι βάλλει ονδενα. Ήδη δε 
τις ενθύς τό πρώτον άμα πάντας εξέβαλε' καί 
άλλος άμα τοΐς τελενταίοις άπαντας · αλλά τά 
τοιαντα γίγνεται όλιγάκις' ωότε όχεδόν ονμ- 
βαίνει, όταν τεττάρων ετών ή καί έξ μηνών, 
χρήόιμον είναι πρός την γέννηΰιν μάλιότα. Είοί 
δέ οι πρεΰβντεροι τών ίππων γονιμότεροι, καί 
οί άρρενες τών άρρένων καί αί θήλειαι τών θη- 
λειών. Άναβαίνονόι δέ καί επί τάς μητέρας οί 
ίπποι καί επί τάς θνγατέρας' καί τότε δοκεϊ 
τέλειον είναι τό ίπποφόρβιον, όταν όχενωΰιν 
εαντών τά εκγονα. Οί δέ Σκνθαι ίππενονβι 
