ΠΕΡΙ Ζί2ί1Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. κγ. 5ο5 
μονας καλόν6 c τους τετάρτους. ’Ήδη δε και 
ενιαυοία δνος ετέκε, ώβτε και εκτραφή ναι * έξου- 
ρεϊ 8ε, όταν . δχενίλή, τήνγονήν, εάν μη κω- 
λνηται * διό τνπτονόι μετά τήν οχείαν ενάνς 
και διάκονοι. Τίκτει δε δωδεκάτω μηνί' τίκτει 
δε τά μεν πολλά εν μονοτόκον γάρ έϋτιχρύόει' 
τίκτει δ 3 ενίοτε και δύο. Ό μεν ονν όνος επα¬ 
ν αβάς διαφιλείρει τό τον ίππον όχενμά, ωΰπερ 
είρηται ·■ ό δε ίππος τό τον όνον ον διαφ&είρει, 
όταν ή ωχ ευμενή ή ίππος υπό τον όνον. Ίόχει 
δε γάλα κνονόα δεκάμηνος ονΰα * τεκονβα δε 
βιβάζεται εβδόμτ) ήμερα , και μάλιότα δεχεται 
τό πλήύμα ταντη τη ήμερα [βιβαόίλεϊβα *] λαμ¬ 
βάνει δε και νότερον. "Εάν δε μη τεκη, πριν 
την γνώμην λείπειν, ονκετι λαμβάνει πλήόμα 
ονδε κνίβκεται τον λοιπού βίου παντός. Τίκτειν 
δ' ον τλελει οντε δρώμενη νπό άν&ρώπον, ο ντε 
εν φωτϊ, άλΧ εις τό όκότος άπάγονόα, όταν 
μελλγι τίκτειν. Τίκτει δε διά βίον, εάν τεκη 
πριν τήν γνώμην λείπειν . Βίοι δ 5 όνος πλείω 
τριάκοντα ετών, και ή {λήλεια τον άρρενος πλείω 
ετη. f Όταν δε ίππος όχεύη όνον ή όνος ίππον, 
πολύ μάλλον εϊςαμβλοϊ, ή όταν τά ομογενή άλ¬ 
λη λοις μιχίλή 7 οιον ίππος ϊππω ή όνος όνω. 
!'Αποβαίνει δε και ό τής κνήόεως χρόνος, όταν 
μιχ&ή ίππος και όνος, κατά τό άρρενχ λέγω δε, 
