ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. χς. ’δοη 
γίγνονται καί χαλεπώτεροι · ώΰπερ καί "Όμηρος 
6ποίηόε, 
Θρέφεν επί χλοννην όϋν αγρών ' ουδέ εοοκει 
ιληρίγε Οιτοφάγιο, αλλά ρίω νληεντι. 
Τίγνονται δε τομίαι, διά τό νέοις ονβιν έμπί- 
πτειν νδ6ημα κνηΰμώδες εις τούς άρχεις' είτα 
ξνόμενοι πρός τά δένδρα έκϋ'λίβονβι τούς ορ- 
χείζ. 
Κ Ε Φ. κς. (αλλοις κ&.) 
Ή δ ’ έλαφος την μεν οχείαν ποιείται, κα- 
{λάπερ έλέχ&η πρότερον, τά πλει&τα μέν εξ νπα* 
γιογης' ον γάρ ύπομένει η ζήλεια τόν άρρενα 
πολλά κις, διά την ΰνντονίαν' ον μην αλλά καί 
νπομένονΰαι ενίοτε οχεύονται, καχλάπερ τά πρό¬ 
βατα. Και όταν όργώΰι, παρεκκλίνονΰιν άλ¬ 
λη λας ' μεταλλάττει δέ ό άρρην, καί ον πρός 
μια διατρίβει, αλλά διάλείπων βραχύν χρόνον 
πληόιάζει άλλαις. "Η δ° οχεία γίγνεται μετ άρ¬ 
κτον ρον περί τόν βοηδρομιώνα καί μαιμακτη- 
ριώνα' κνει δ 1 οκτώ μήνας' κνΐδκεται δ* εν όλί- 
γαις ημέραις, καί νφ* ενός πολλάί. Τίκτει δέ 2 
ώς μέν επιτοπολύ εν, η δη δέ τινες ώμμέναι εί- 
Οιν ολίγαι καί δύο' καί ποιείται τούς τόκονς 
παρά τάς οδούς, διά τόν πρός τά βηρία φόβον, 
ϊΐ δ* ανξηΰις ταχεία των νεβρών. Κάίλαρΰις 
δέ κατ άλλους μέν χρόνους ον ανμβαινεί ταΐς 
V 2 
