ΠΕΡΙ ΖΩΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ζ. κη. 5ιι 
τίκτουΰιν, άλΧ άγονοι, διατελούόιν. Ούκ έχει 
δέ η λέαινα χαίτην, άλΧ ο άρρην λέων. Ήάλ- 
λει δε ό λέων των δδόντων τούς κυνόδοντας κα¬ 
λούμενους τέτταρας μόνους, δύο μέν άνωθεν, 
δύο δε κάτω&εν * βάλλει δε έζάμηνος ών την 
ηλικίαν . 
(Vulgo C. 32.) 
Ή δε ύαινα τω μεν χρώματι λυκώδης έΰτί, 2 
δαΰυτέρα δε, καί λοφιάν έχει δι όλης της ρά- 
χεως. Περί δε των αιδοίων ο λέγεται, ως εχει 
άρρενος καί θηλείας, ψευδός εΰτιν. ΆλΧ εχει 
τό μεν τον άρρενος ομοιον τω των λύκων καί 
των κυνών, τό δέ δοκούν &ηλείας είναι υποκά¬ 
τω μέν εότι της κέρκον, παραπλήόιον δ* έότϊ 
τω όχύιματι τω τού ϋηλεος, ονκ έχει μέντοο 
ούδένα πόρον · υποκάτω δ' εΰτιν αυτού ό της 
περιττώϋεως πόρος. Ή δε θ'ήλεια ύαινα εχει 
μεν καί τό ομοιον τω της τληλείας λεγομένω αί-> 
δοίω, έχει S’ ωΰπερ ό άρρην αυτό υποκάτω της 
κέρκου, πόρον δέ ούδένα έχει * μετά δέ τούτο δ 
της περιττώϋεως εότι πόρος, υποκάτω δέ τούτον 
τό άλη&ινόν αίδοΐον. *Έχει δέ η ύαινα ή ζή¬ 
λεια καί νΰτέραν, ωΰπερ καί τά άλλα ζώα τά 
ίλήλεα, οΰα έΰτί τοιαύτα · ΰπάνιον δέ εότι λα - 
βεΐν ύαιναν τλήλειαν * εν ένδεκα γούν κυνηγός 
τις μίαν έφη λα βεΐν. 
