ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥ2 
ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Η. 
Κ Ε Φ. α. 
ΓΙερι δε άνβρώπου γενεοεως τής τε πρώτης εν 
τώ βήλει και τής νοτερον μέχρι γήρως , οόα 
Ονμβαίνει διά την φυόιν την οίκείαν > τόνδ* 
εχει τόν τρόπον . Ή μεν διαφορά τον άρρενος 
πρός τό βήλν καί τά μόρια πρότερον εϊρηται * 
φερειν δε όπερμα πρώτον άρχεται τό άρρεν ώς 
επιτοπολν εν τοϊς ετεΟι τοΐς δις επτά τετελεομε- 
νοις · άμα δε και τρίχωόις τής ήβης άρχεται, 
καβάπερ και τά φυτά τά μέλλοντα φερειν τό 
Οπερμα άνβεΐν πρώτον Άλκμαίων φηΟιν ό Κρο· 
τωνιατης. Περί δε τόν αυτόν χρόνον τούτον ή 
τε φωνή μεταβάλλειν άρχεται επι τό τραχντε- 
ρον και άνωμαλεότερον, οντ ετι οξεία ονόα 
ούτε πω βαρεία, ούτε πάΰα ομαλήν άλλ’ όμοια 
φαινομενη ταΐς παρανενε υριομεναις καϊ τρα- 
2 χείαις χορδαΐς } ο καλόν Οι τραγίζειν. Γίγνεται 
