ΑΡΙΣΤ. ΠΕΡΙ ΖΏΏΝ ΙΣΤΟΡ. ΤΟ Ρί. α. 3ι 7 
δε τον το μάλλον τοΐς πειρωμενοις αφροδισιά¬ 
ζει ν * τοΐς γάρ περί ταύτα προ&υμουμενοις καί 
μεταβάλλόνΟιν αί φωναί εις την των άνδρών 
φωνήν * τοϊς δ 3 άπεχομενοις τουναντίον' εάν δε 
και ονναποβιάζωνται ταΐς επιμελείαις, {οπερ 
ποι,ονοιν ίνιοι των περί τάςχορείας Οπονδαζύν- 
των) και μέχρι πόρρω διαμένει ? και τό πάμπαν 
μικράν λαμβάνει μεταβολήν. Καί μαρίλών 
επαροις γίγνεται καί αιδοίων οι/ μεγεϋει μόνον 
αλλά καί εΐδει. Συμβαίνει δε περί τούτον τόν 
χρόνον τοΐς τε πειρωμενοις τρίβεο&αι, περί την 
τον Οπερ ματ ο ς πρύεοιν ον μόνον ηδονήν γίγνε- 
Ο&αι, τον Οπερ ματ ο ς εζιόντος, αλλά καί λύ¬ 
πην. Περί δε τόν αυτόν χρόνον καί τοΐς ί)ήλε- 
Οίν ή τε επαρΟις γίγνεται των μαοτών, καί τά 
καταμήνια καλού μένα καταρρήγννται * τούτο 
δε έοτιν αίμα οΐον νεόΰφακτον. Τά δε λευκά 
καί παιδίοις ον Οι γίγνεται πάμπαν νεοις , μάλ¬ 
λον δ* αν νγρά χρώνται τροφή * καί κωλύει την 
αν ζην, καί τά οώματα ίοχν αινεί των παιδιών. 
Τά δε καταμήνια γίγνεται ταΐς πλείοταις ήδη 
των μαοτών επί δύο δακτύλους ήρ μενών * καί 
ή φωνή δε καί ταΐς παιοί μεταβάλλει περί τόν 
χρόνον τούτον επί τό βαρύτερον * ολως μεν γάρ 
γυνή άνδρός όζνφωνότερον, αί δε νεαι των πρεο- 
βυτερων, ώοπερ καί οί παΐδες των άνδρών* 
