022 
ΑΡΙΣΤΟΤΈΑΟΤΣ 
καί την ηλικίαν, η διά τό χρόνον άπεχεϋθαι 
πολύν , καταβαίνουοιν αί ύότεραι κάτω, καί 
τά γυναικεία γίγνεται πολλάκις τού μηνός , εως 
άν όυλλάβωβΐ' τότε δ* απέρχονται πάλιν εις 
τόν άνω τόπον τόν οίκεΐον. Ενίοτε δε, καν 
ποτέ εν ΰυμβή εχουόα, τύχη δ ’ υγρά οΰβα, άπο - 
4 φυόα τού ΰπερματος τό ύγρότερον. Πάντων δε 
των ζωίον, ωΰπερ εϊρηται καί πρότερον, ταίς γυ~ 
ναιζί μάλλον των άλλων ζηλειών η κάθαρόις 
γίγνεται πλείότη' τοΐς μεν γάρ μη ζωοτοκούόιν 
ούδεν τοιούτον επιόημαίνει, διά τό την περίτ- 
τωΰιν ταύτην τρεπεΰθαι είς τό όώμα' μείζω τε 
γάρ ενια των άρρενων είΰί' καί ετι τοίς μεν είς 
φολίδας, τοίς δ 3 είς λεπίδας, τοΐς δ 1 είς τό των 
πτερών άναλίόκεται πλήθος' τοίς δε πεζοΐς καί 
ζωοτόκοις είς τε τάς τρίχας καί τό θωμά, (λεϊον 
γάρ άνθρωπός εΰτι μόνον) καί είς τά ουρά' πα- 
χεΐαν γάρ τά πλεϊΰτα καί πολλήν τά τοιαϋτα 
ποιείται την εκκριόιν. Ταίς δε γυναιζίν αντί 
τούτων τρέπεται δλον τό περίττωμα είς την κά- 
5 θαρόιν. ‘ Ομοίως δ 3 εχει τούτο καί επί άρρενων' 
πλεΐατον γάρ ως κατά τό μεγεθος άφίηόι ΰπερ- 
μα των άλλων ζώων άνθρωπος' [c^e) καί λειύ- 
τατον των ζώων εΰτίν άνθρωπος *] καί αυτών 
δε οί ύγρότεροι τάς φύόεις καί μή πολύόαρκοι 
λίαν, καί οί λευκότεροι δε των μελάνων. Καί 
