ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Η. γ. 525 
έπι γυναικών δε τόν αυτόν τρόπον * ταΐς γάρ 
εύδάρκοις πορεύεται εις την τροφήν τού δώμα¬ 
τος τό πολύ τής έκκρίδεως * καί εν ταϊς όμι~ 
λίαις δε των άφροδιδίων αι λευκότεραι την φύ- 
6ιν έξικμάζούδι μάλλον των μελαινών · ποιεί δε 
τής τροφής τά υγρά και δριμεα τοιαύτην την 
ομιλίαν μάλλον. 
Κ Ε Φ. γ. 
Τίγνεται δε δημεϊον τού δυνειληφεναι ταϊς 
γυναιξίν, όταν εύ&ύς γενηται μετά τήν ομιλίαν 
6 τόπος ξηρός. "Λν μεν ούν λεϊα τά χείλη ή τού 
δτόματος, ου &ελει δυλλαμβάνειν · άπόλιοϋ'αί - 
νει γάρ * ούδ\ αν παχεα. "Λν δ' άπτομένω τω 
δάκτυλοο τραχύτερα ή και άντεχηται, και αν 
λεπτά τά χείλη, τότε εύκαίρως εχει πρός τήν δύλ- 
ληφιν. Πρός μ£ν ούν τό δυλλαμβάνειν τοιαύ * 
τας δει καταδκευάζειν τάς ύδτερας, πρός δε τό 
μ ή δυλλαμβάνειν τουναντίον * άν γάρ ή λεϊα 
τά χείλη, ου δυλλαμβάνει * διό ενιαι, ίνα τής 
μήτρας πρόδω πίπτη τό δπερμα, άλείφουδιν 
ελαίω κεδρίνω ή ψιμμυ&ίω ή λιβανωτω διέντες 
ελαίω. 'Εάν δε επτά εμμείντ) ημέρας, φανερόν, 2 
ότι είληπται * αί γάρ καλούμεναι έκρύδεις εν 
ταύταις γίγνονται ταΐς ήμεραις. Λί δε καϋάρ- 
δεις φοιτώδι ταΐς πλε δταις επί τινα χρόνον 
ΰννειληφυίαις ? έπι μεν των ϋ'ηλειών τριάκον&* 
X 2 
