ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Η. δ. 
θαβι δδ ταϊς κνονβαις αί έπιθνμίαι γίγνεβϋαι 
παντοδαπαί, και μεταβάλλειν οξέως' δ καλού - 
ύί τινες κιββάν. Και επί των ζηλειών όζντεραι 
μέν αι επτθνμίαι* παραγιγνο μενών δε, ήττον 
δννανται άπολανειν. Όλίγαις δε τιβι ύνμβαί* 
νει βέλτιον έχειν τό βω μα κνονβαις* μάλιβτα 
δε άβώνται, όταν άρχωνται τά παιδία τρίχας, 
ποιεΐν. ΑΙ δε τρίχες ταϊς μέν κνονβαις αί μέν 
βνγγενεΐς γίγνονται έλάττονς καί εκρέονβιν εν 
οίς δε μη είώθαβιν έχειν τρίχας , ταντα δαβν* 
νεται μάλλον . Καί κίνηβιν δέ παρέχεται εν τω 4 
βω μάτι μάλλον ώς επιτοπολΰ τό άρρεν τον ϋή- 
λεος, καί τίκτεται θάττον τά δέ θήλεα βρα- 
δντερον. Καί δ πόνος επί μεν τοϊς ίληλεβι βνν* 
εχής καί νωθρότερος , επί δέ τοϊς άρρεβιν οξύς 
μέν , πολλοί δέ χαλεπώτερος. Αι δέ πληβιάζον- 
βαι πρό των τόκων τοϊς άνδράβι θάττον τίκτορ - 
βι. Αοκονβι δ* ώδίνειν αί γυναίκες ενίοτε ον 
γιγνομενης ώδϊνος, αλλά διά τό την κεφαλήν 
βτρέφειν τό έμβρνον, φαίνεται ώδϊνος αρχή 
τούτο γίγνεβθαι. Τά μέν ούν άλλα ζώα μονά - 
χώς ποιείται την τον τόκον τελείωβιν εις γάρ 
ώριβται τον τόκον χρόνος πάβιν * άνθρώπω δέ 
πολλοί μόνω των ζώων · καί γάρ επτά μήνα καί 
οκτάμηνα καί έννεάμηνα γίγνονται καί δεκά^ 
μήνα τό πλεϊβτον β ένιαι δ Λ επιλαμβάνονβι καί 
