ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Η. ζ. 535 
7Jv, διά τού δμφαλοϋ. Ό δ] όμφαλός, οόα μεν 
κοτυληδόνας έχει , πρός τη κοτνληδόνι προόπέ- 
φυκεν * οΰα δε λείαν έχει την ύότέραν, πρός τη 
ύότέρα επί φλεβός. Σχήμα δ' έχει έν τη ύότέρα 
τά μεν τετράποδα πάντα εκτεταμένα, καί τά 
άποδα πλάγια, οΐον ίχϋ'ύς * τά δέ δίποδα όυγ- 
κεκαμμένα, οίον δρνις 9 καί άνθρωπος ΰυγκε- 
κα μ μένος ρίνα μεν μεταξύ των γονάτων έχει, 
οφθαλμούς δ * επί τοΐς γόναόιν, ώτα δ ’ εντός. 
3 Εχει δέ ομοίως πάντα τά ζώα τήν κεφαλήν άνω 
τό πρώτον * αυξανόμενα δέ καί πρός τη ν έξοδον 
όρμώντα κάτω περιάγεται' καί η γένεοίς έότιν 
7/ κατά φύόιν πάΰιν επί κεφαλήν * όυγκεκαμ- 
μένα δέ καί επί πόδας γίγνεται παρά φνόιν. Τά 
δέ τών τετραπόδων έχει καί περιττώματα, όταν 
ήδη τέλεια ή, καί υγρόν καί όφνράδας, τάς μέν 
εν τω έόχάτω τον εντέρου, έν δέ τή κύότει ού- 
ρον. Τοις δ 1 έχονόι κοτυληδόνας εν τή μήτρα 5 
τών ζώων αεί έλάττους γίγνονται αί κοτυληδό¬ 
νες αυξανομένου του εμβρύου, καί τέλος αφα¬ 
νίζονται. Ό δ 3 όμφαλός έΰτι κέλυφος περί φλέ¬ 
βας, ών ή αρχή έκτης ύότέρας έότί. Τοις μέν 
ούν έχουαι τάς κοτυληδόνας έκ τών κοτυληδό¬ 
νων, τοις δέ μή έχονόιν από φλεβός. Είόί δέ 
τοις μέν μείζοόιν, οίον τοΐς τών βοών έμβρύοις, 
τέτταρες αί φλέβες, τοΐς δ 3 έλάττοόι δύο, τοΐς 
