ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Η. ι, 55g 
τα μεν οντε γέλα οντε δάκρυ ει, ννκτωρ δ ’ ενίοτε 
άμφω * ονδε κνιζόμενα τά πολλά αιβιλάνεται' 
τό δε πλεϊΰτον κα&ενδει τον χρόνου' αύξανύ- 
μενον δ J αίεϊ εις τό έγρηγορεναι μεταβάλλει 
μάλλον * και ενύπνια ζόμενον δ ήλον μεν γίγνε- 
ται, μνημονεύει δ ’ φαντααίας. Τοΐς 
μεν ονν άλλοις ζώοις ονδε μία διαφορά των 
όΰτών, αλλά πάντα τετελεόμένα γίγνεταί' τοΐς 
δε παιδίοις τό βρέγμα μαλακόν και όφε πηγνν- 
ται. Και τά μεν εχοντα γίγνεταί όδόντας β τά 
δε παιδία έβδόμω μηνί άρχονται όδοντοφνεϊν' 
φνόει δε πρώτον τούς έμπροό&ίονς' καί τά μεν 
τούς άνω&εν πρότερον, τά δε τούς κάτω&εν 
πάντα δε ίίάττον φνονόιν, δόων αί τίτ&αι &ερ~ 
μότερον εχονόι τό γάλα . 
Κ Ε Φ. ι. (άλλοις ια .) 
Μετά δε τούς τόκους και τάς κα&άρόεις ταΐς 
γνναιζί τό γάλα πλη&ννεται, καί ενίαις ρει ον 
μόνον κατά τάς {ληλάς αλλά πολλαχη τον μα* 
6τού, ενίαις δε καί κατά τάς μαόχάλας * καί 
διαμενονόιν εις τόν νβτερον χρόνον ΰτραγγαλί- 
δες, όταν μη έκπεφίλη μηδε εζελ&η νγρότης, 
αλλά πληρω&η. *’Λπας γάρ 6 μαβτός όομφός 
εότιν όντως, ώΰτε καν εν τω πόματι λάβωΰι τρί¬ 
χα, πόνος εγγίγνεται εν τοΐς μαατοΐς, ο καλονΰι 
τριχιάν, εως άν η αντομάτη εζελ&ή χλλιβομενη 
Υ 3 
