ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. γ. ΖΑη 
ρίοις λαμβάνοντα τά ζώα διαφοράν μέγα δια - 
φέρειν φαίνονται κατά την τον δλου σώματος 
φύόιν. Αηλοϊ δ Ί επί των έκτεμνομενών * μικρόν 6 
γάρ μορίου πηρωχάέντος, εις τό &ήλυ μεταβάλ¬ 
λει τό ζώον * ώΰτε δήλον, ότι καί εν τη έζ αρχής 
όυστάσει ακαριαίου τίνος μεταβάλλοντος τω 
μεγέ&ει, εάν η άρχοείδες, γίγνεται τό μέν ιλήλυ, 
τό δ 3 άρρεν' δλως δ* αναιρεί εντός, ουδέτερον. 
'ίΩ,ΰτε και τό πεζόν και τό ενυδρον είναι κατ 
άμφοτέρους τους τρόπους, έν μικροΐς μορίοις 
γιγνομένης της μεταβολής, . συμβαίνει γί¬ 
γνεσθαι τά μέν πεζά, τά δ ’ ένυδρα των ζώων, 
και τά μέν οΰκ επαμφοτερίζειν, τά δ' έπαμφο* 
τερίζειν, διά τό μετέχειν τι της ύλης εν vfj συ- 
ότάσει της γενέόεως, έζ οΐας ποιείται την τρο¬ 
φήν. Προσφιλές γάρ έκάότω των ζώων τό κατά 
φύαιν, ώόπερ είρηται καί πρότερον. 
Κ Ε Φ. γ. 
Αιηρημένων δέ των ζώων εις τό ενυδρον καί 
πεζόν τριχώς, τω δέχεσθαι τόν αέρα η τό ύδωρ, 
καί τη κράόει των σωμάτων y τό δέ τρίτον ταΐς 
τροφαις, άκολουθουόιν οι βίοι κατά ταΰτας 
τάς διαιρέσεις. Τά μέν γάρ κατά την κράΰιν 
καί τήν τροφήν ακολούθου όιν καί κατά τό δέ - 
χεσθαι τό ύδωρ ή τόν αέρα * τά δέ τή κράόει 
καί τοίς βίοις μόνον. Των μέν ούν οότρακο- 2 
