ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. δ. 551 
βορβόρω * ό δε δάΰκιλλος τω βορβόρω καί κό- 
πρω. Σκάρος δέ και μελανούρος φυκίοις' ή δε 
θάλπη τύ\ κόπρω καί φυκίοις' βόΰκεται δε καί 
τό πράοιον * θηρεύεται δε καί κολοκύνθη μόνη 
των ιχθύων, Άλληλοφαγούϋι δε πάντες μεν 2 
πλήν κεοτρέως, μάλιΰτα δε οί γόγγροι. Ό δε 
κεφαλος καί ό κεΰτρεύς δλως μόνοι ον ΰαρκο- 
φαγούΰι · οημειον δε * ούτε γάρ εν τη κοιλία 
ποτ εχοντες ειλημμένοι είόί τοιούτον ούδέν, ού¬ 
τε δελεατι χρώνται ζώων οαρξί πρός αυτούς, 
αλλά μάζη. Τρέφεται δέ πας κεότρενς φύκει 
και άμμω' έϋτι δέ ό μεν κεφαλος, ον καλόν οί 
τινες χελώνα , πρόΰγειος, ό δέ περαίας' ον βό- 
όκεται δέ ό περαίας άλΧ η μύξαν την άφ* αυ¬ 
τού · διό καί νηΟτίς εΰτιν αεί, Οί δέ κέφαλοι 
νέμονται τήν ίλνν · διό και βαρείς καί βλεν¬ 
νώδεις είοίν * ίχΰνν δέ δλως ούκ έΰθίονΰι' διά 
τε τό έν τη ίλύϊ διατρίβειν, εξανακολνμβώΰι 
πολλάκις, ΐνα περιπλύνωνται τό βλέννος, Τον 
δέ γόνον αυτών ούδέν εΰθίει των θηρίων β διό 
γίγνονται πολλοί * άλλ' όταν ανξηθώΰι, τότε 
κατεΰθ ίονται υπό των άλλων ιχθύων καί μά- 
λιΰτα υπό τού αχάρνου. Λαίμαργος δέ μάλι - 5 
Οτα των ιχθύων εΰτιν ό κεΰτρεύς καί άπληΰτος * 
διό ή κοιλία περιτείνεταί' καί όταν η μη νή- 
Οτις ? φαύλος. α Οταν δέ φοβηθή, κρύπτει τήν 
