558 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
β 
ελαττόνοιν τούτων * εΰτι γάρ όΰον κίχλη . ΤΙάν - 
ούτοι τό ούραϊον κινούβι. 'Ετι 6 καλίδρις· 
εότι δε τούτο τό όρνεον ποικιλίαν εχον , τό δε 
δλον ΰποδοειδες. Καί τό των αλκυόνων δε γε* 
νος πάρυδρόν εΰτι. Τυγχάνει, δ 1 αυτών όντα 
δύο είδη * καί η μεν φΚεγγεται καΚιζάνουβα 
επί των δονάκων, η δ ? άφωνος * εΰτι δε αύτη 
μείζων · τό δε νώτον άμφότεραι κυανούν εχου - 
όι. Καί τροχίλος . ΙΙερί δε την Κάλανταν καί 
άλκυών καϊ κήρυλος * καί αί κορώναι δε νε- 
μονται άπτόμεναι των εκπιπτόντων ζώων * παμ- 
φάγον γάρ εΰτιν, Έτι δε λάρος ό λευκός καί 
8 κεπφος, αϊΚυια, χαραδριός . Των δε ΰτεγανο - 
πόδων τα μεν βαρύτερα περί τούς ποταμούς 
καί λίμνας εΰτιν, οίον κύκνος , νηττα, φαλαρίς> 
κολυμβίς , ετι δε βοΰκάς, όμοιος μεν νηττη , τό 
δε μεγεΚος έλάττων * καί ό καλού μένος κόραζ * 
υντος δ 1 μεγεΚος μεν οίον πελαργός> 
πλήν τά ΰκελη εχει ελάττω · ΰτεγ αν οπούς δε καί 
νευΰτικός, τό δε χρώμα μελας' καΚίζει δε ού- 
τος επί τών δένδρων καί νεοττεύει ένταύΚα μό¬ 
νος των τοιούτων. ’Έτι χήν ό μεγας, καί ό μι- 
κρόςχην ο αγελαίος καί χηναλώπηζ καί αϊξ καί 
πηνελοψ. Ό δε άλιαίετος καί περί την Κάλαν¬ 
ταν διατρίβει καί τά λιμναία κόπτει . Πολλοί 
δε καί παμφάγοι τών όρνίΚων είΰίν οί δε 
