ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ζ. 3βι 
νον τής Σαρκοφαγίας της τοιαύτης . Ή δε άρ- 3 
κτος παμφάγον έΰτί' και γάρ καρπόν εοθίει καϊ 
άναβαίνει επί τά δένδρα διά την υγρότητα τον 
Σώματος , καί τούς καρπούς τούς χεδροπας · 
εΣθίει δε και μέλι τά Ο μήνη καταγννονόα, και 
καρκίνους καί μύρμηκας, καί ΰαρκοφαγ&ί * διά 
γάρ τήν ιΣχύν επιτίθεται ον μόνον τοίς έλά- 
φοις, αλλά καί τοϊς άγρίοις νΣιν, εάν δύνηται 
λαθεΐν επιπεΣονΣα, καί τοίς τανροις · όμόόε γάρ 
χωρήόαόα τω τανρω κατά πρύοωπον ύπτια κα- 
ταπίπτει, καί τον ταύρον τνπτειν επιχειρονντος, 
τοϊς μεν βραχίοΣι τά κέρατα περιλαμβάνει, τω 
δε Στόματι την άκρωμίαν δάκνονΰα καταβάλ¬ 
λει τόν ταύρον. Βαδίζει δ 5 επί τινα χρόνον ολί¬ 
γον καί τοΐν δνοΐν ποδοίν ορθή * τά δε κρεα 
πάντα κατ εΣθίει προόήπονβα πρώτον . Ό δε 4 
λέων Σαρκοφάγον μεν εΣτιν, ώόπερ καί τά άλ¬ 
λα οΣα άγρια καί καρχαρόδοντα, τη δε βρώόει 
χρήται λάβρως, καί καταπίνει πολλά όλα ον 
διαιρών * επί δε ημέρας δύο ή τρεις άόιτεί’ δύ- 
ναται γάρ, διά τό νπερπληρούΰθαι. Όλιγόπο- 
τον δε εότι. Τό δε περίττωμα προΐεται Σπανίως · 
διά τρίτης γάρ ή όπως άν τύχη προχωρεί, καί 
τούτο ξηρόν καί έξικμαΰμενον, δμοιον κννΐ. 
Προΐεται δε καί τήν φύόαν Σφόδρα δριμείαν 
καί τό ονρον εχον δομήν · διόπερ οί κννες 
