ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. η. 365 
νος κάψει. Τά δε κερατώδη των ζώων και η μέ¬ 
ρα και άγρια και δΰα μη καρχαρόδοντα, πάν¬ 
τα ΰαρκοφάγα και ποηφάγα εΰτί μη λίαν κατ- 
εχόμενα τω πεινήν, έζω τήςνός' αυτή δε ήκι- 2 
ΰτα ποηφάγον καί καρποφάγον εΰτί * ριζοφάγον 
δε μάλιότα η νς έότι των ζώων, διά τό εν πεφν- 
κέναι τό ρόγχος πρός την έργα βίαν τ αυτήν, και 
ενχερέότατον πρός πάΰαν τροφήν των ζώων εΰτί. 
Τάχιότα δε καί έπιδίδωΰιν εις παχύτητα ώς κα¬ 
τά μέγε&ος · πιαίνεται γάρ εν εξήκοντα ήμέ- 
ραις * δόον δ Ί έπιδίδωΰιν, έπιγιγνώΰκονόιν οί 
περί ταντα πραγματευόμενοι νηΰτιν ίΰτάντες. 
Πιαίνεται δέ λιμοκτονη&εϊόα ημέρας τρεις. Σχε¬ 
δόν δε καί τά άλλα πάντα προλιμοκτονούμένα 
πιαίνεται. Μετά δέ τάς τρεις ημέρας ενωχονΰιν 
ήδη οί πιαίνοντες τάς νς. Οί δέ Θράκες πιαί - 5 
νουβι τη μέν πρώτη πιεϊν διδόντες, είτα διαλεί- 
πουόιν ημέραν μίαν τό πρώτον * μετά δέ ταΰτα 
δύο, είτα καί τρεις καί τέτταρας μέχρι των επτά. 
Πιαίνεται δέ τό ζώον τούτο κρι&αίς, κέγχροις, 
ϋύκοις, άκύλοις, άχράόι, ΰικύοις. Μάλιότα 
δέ καί ταύτα καί τά άλλα τά έχοντα κοιλίαν 
θερμήν ή άτρεμία πιαίνει * τάς δέ νς καί τό 
λούεό&αι εν πηλω. Νέμεό&αι δέ βούλονται 
κατά τάς ηλικίας. Μάχεται δέ νς καί λύκω. 
'Απογίγνεται δέ από τον ΰταϋμον, οΰον έλκει 
