ΠΕΡΙ ΖΙ2Χ2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ι.ια. 365 
των βαύιλέων' iv άλλη δέ ζην χώρα ον δννα* 
ΰιλαι, κ αϊτοί πεπειράύϋαί τινας. 
Κ Ε Φ. ι. (άλλοις η.) 
'Ιπποι δε καί όρεΐς και όνοι καρποφάγα μεν 
εότι καί ποηφάγα, μάλιύτα δε πιαίνεται τω 
ποτω' ως γάρ άν πίη τά νποζνγια τό νδωρ, 
οντω και πρός την άπόλαναιν έχει της τροφής ' 
και όποιον άν ήττον δναχεραίνη τό ποτόν, τον- 
το μάλλον ενχορτον. Ή δε κράότις λειοτριχεΐν 
ποιεί, όταν έγκνος ή ' όταν δ 3 αιθέρας έχη άκλη¬ 
ρον ς, ονκ άγα&ή. Τής δε πόας τής Μηδικής 
ή τε πρωτόκονρος φανλη και όπον άν νδωρ δνς- 
ώδες έπάγηται τή πόα' όζει γάρ. Πίνειν δέ οί 
μεν βόες ζητονΰι καίθαρόν, οι δέ ίπποι ωΰπερ 
καί αί κάμηλοι. Ή δέ κά μήλο ς πίνει ήδιον δο¬ 
λερόν και παχύ, ονδ 3 από των ποταμών πρύπε¬ 
ρον πίνει ή ΰννταράξη. Ανναται δ' άπονος 
άνέχεβ&αι και τέτταρας ημέρας, είτα μετά ταν- 
τα πίνει πολύ πλήθος. 
Κ Ε Φ. ια. (άλλοι ς ζθ.) 
Ό δέ έλέφας έϋϋίει πλειότον μέν μεδίμνονς 
Μακεδονικούς εννέα επί μιας έδωδής' επικίν- 
δννον δέ τοΰοντον πλήιθος' τό δ 3 έπίπαν εξ με¬ 
δίμνονς ή επτά' αλφίτων δέ πέντε μεδίμνονς · 
καί οίνον πέντε μαρεϊς * έοτι δέ ό μαρίς εξ κο- 
τνλαι' ήδη δέ τις επιεν έλέφας μετρητάς νδατος 
