568 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
μια άϊΧ η τη γλνκύν εχούότη χυμόν * καί ύδωρ 
ηδιοτον εις εαυτάς λαμβάνουβιν, οπού άν κα¬ 
θαρόν άναπιδα. Τροφαϊς μεν ούν χρώνται τά 
γένη των ζώων ταϊς είρρμεναις. 
Κ Ε Φ. ιδ. (άλλοις ιβ.) 
Αί δε πράξεις αυτών άπαδαι περί τε τάς 
οχείας καί τεκνώΰεις εϊΰί, και περί τάς ευπορίας 
της τροφής καί πρός τά ψυχή καί τάς άλεας 
πεποριόμεναι καί πρός τάς μεταβολάς τάς των 
ωρών. Πάντα γάρ της κατά το θερμόν καί 
ψυχρόν μεταβολής αίαθηδιν εχει όύμφυτον , καί 
καθάπερ τών ανθρώπων οί μεν τάς οικίας του 
χειμώνος μετάβάλλου6ιν , οί δε πολλής χώρας 
κρατούντες θερίζουόι μεν εν τοϊς ψυχροϊς, χει- 
μάζουβι δε εν τοϊς άλεεινοϊς, ουτω καί τών ζώων 
τά δυνάμενα μεταβάλλει τούς τόπους. Καί τά 
μεν εν αύτοϊς τοϊς όυνηθεοι τόποις εύρίΰκεται 
τάς βοήθειας, τά δ Ί εκτοπίζει , μετά μεν την 
φθινοπωρινήν ίδημέριαν εκ τού Πόντου καί 
τών ψυχρών φεύγοντα τόν έπιόντα χειμώνα> 
μετά δε την εαρινήν εκ τών θερινών εις τούς 
τόπους τούς ψυχρούς φοβούμενα τά καύματα * 
τά μεν καί εκ τών εγγύς τόπων ποιου μένα τάς 
μεταβολάς , τά δε καί εκ τών εϋχάτων ως εϊ- 
2 πεϊν. Οίον αί γερανοί ποιούΰΐ’ μεταβάλλουόΐ 
γάρ εκ τών Σκυθικών εις τά ελη τά άνω της 
