ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ιδ. £69 
Αίγυπτον, όί)εν 6 Κεΐλος ρεϊ. 3, Εότι δε ό τόπος 
οντος, περί ον οί Πυγμαίοι κατοικονύιν’ ον 
γάρ έύτι τούτο μύθος, άλΧ εοτι κατά την άλη* 
θέιαν γένος μικρόν μεν, ώϋπερ λεγεται, καί 
αυτοί και οί ίπποι , τρωγλοδύται δ 3 είοί τόν βίον. 
Καί οί πελεκάνες δε εκτόπιζανϋι καί πετονται 
από τον Στ ρυμόνος ποταμού επί τόν λύτραν 
κάκεί τεκνοπαιοννται * άθρόοι δ 3 απέρχονται, 
άναμενοντες οί πρότεροι τούς νΰτερονς, διά τό, 
όταν νπερπτώνται τό όρος, άδηλους γίγνεύθαι 
τούς νοτερούς τοϊς προτεροις . Καί οί ιχθύες 
δε τόν αυτόν τρόπον οί μεν εκ τον Πόντον η 
εις τόν Πόντον μετάβάλλον6ιν, οί δ 3 εν μεν 
τω χειμώνι εκ τον πελάγονς πρός την γην την 
άλεαν διώκοντες, εν δε τω θερει εκ των προς - 
γείων εις τό πέλαγος φενγοντες την άλεαν . Καί 
τά άοθενη δε των όρνεων εν μεν τω χειμώνι 
καί τοϊς πάγοις εις τά πεδία καταβαίνονΰι διά 
την άλεαν, εν δε τω ίλερει άποχωρονϋιν εις τά 
όρη διά τά κανματα. Ποιείται δε άεί τά πρώ¬ 
τα τη ν μετάβαΰιν τά άΰθενέότερα καθ' 3 εκατε~ 
ραν τήν υπερβολήν · οίον οί μεν ύκόμβροι των 
θύννων, οί δ 3 όρτυγες των γερανών’ τά μεν γάρ 
μεταβάλλει τον βοηδρομιώνος , τά δε τον μαι- 
μακτηριώνος . ”Εΰτι δε πιότερα πάντα, όταν εκ 
των ψυχρών τόπων μετάβάλλη η όταν εκ των 
A a 
