ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
θερμών * οιον καί οί ορτνγες τον φθινοπώρου 
μάλλον η τον εαρος. Ένμ βαίνει δε εκ των ψυ¬ 
χρών τόπων άμα μεταβάλλειν κάϊ εκ της ώρας 
της θέρμης. *Εχονϋι δε καί πρός τάς οχείας δρ- 
μητικώτερον κατά τήν έαρινήν ώραν καί όταν 
5 μεταβάλλωΰιν εκ των θερμών. Των μεν ούν 
όρνεων αί γερανοί , καθάπερ είρηται πρότερον, 
εκτοπίζονόιν εις τά εοχατα εκ των εαχάτων 
πετονται δε πρός τό πνεύμα. Τό δε περί τον 
λίθου ψευδός έότι. Αεγεται γάρ, ως εχουόιν 
έρμα 7πθον, ος γίγνεται χρήοιμος πρός τάς τον 
χρυόου βαΰάνονς , όταν άνεμεοωοιν. Άπαίρου- 
Οι δε καί αί φάτται καί αί πελειάδες, καί ον 
χειμάζονβι, καί αί τρνγόνες' αί δε περιΰτεραί 
καταμενουβιν. ‘ Ομοίως δε καί οί ορτνγες, εάν 
μη τινες ύπολειφθώΰι καί των τρνγόνων καί 
των όρτνγων εν ενηλίοις χωρίοις. Άγελάζονται 
δε αϊ τε φάτται καί αί τρυγόνες, όταν τε παρα- 
γενωνται, καί όταν πάλιν ώρα η πρός την ανα¬ 
κομιδήν . · ΟΙ δε ορτνγες, όταν εμπεϋωΰιν, εάν 
μεν εν δ ία ή βόρειον fj , όννδνάζονταί τε καί 
ενήμερου ο iv' εάν δε νότος, χαλεπώς εχονΰι, διά 
τό μή είναι πτητικοί' υγρός γάρ καί βαρύς δ 
άνεμος. Αιό καί οί θηρενοντες επιχειρονοι τοϊς 
νοτίοις, ενδία δ 3 ον. \Κακώς &*] πετονται διά 
τό βάρος' πολύ γάρ τό ϋώμα' διό καί βοώντες 
