ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. te. 5 7 ι 
πετονται * πονοϋΰι γάρ. 'Όταν μεν ούν εκεΐϋεν 6 
παραβάλλωόιν, οζ/λτ εχουαιν ηγεμόνα, όταν δ' 
εντεύθεν άπαίρωΰιν, η τε γλωττις ΰνναπαίρει 
και η όρτυγομήτρα και ό ώτός και ό κύχραμος, 
δϋπερ αυτούς καί ανακαλείται νύκτωρ * καί 
δταν τούτον την φωνήν άκούΰωόιν οι & η ρεύον¬ 
τες, ιΰαόιν , ότι ον καταμενονοιν. Ή δε όρτυγο- 
μήτρα παραπλήΰιος τήν μορφήν τοις λιμναίοις 
εότι, και ή γλωττις, γλώτταν έξαγομενην λχου- 
όα μέχρι πόρρω. Ό δε ώτός ομοιος ταΐς γλαν - 
ξι, και περί τά ώτα πτερύγια εχων ενιοι δε 
αυτόν ννκτικόρακα καλονβιν. ’Έοτι δε κόβα* 
λος και μιμητής, και άντορχού μένος άλίοκεται, 
περιελ&όντος τλατερου των τληρευτών, καιλάπερ 
γλαυξ. α Ολως δε τά γαμψώνυχα πάντα βραχύ - 
τράχηλα καί πλατύγλωττα και μιμητικά * και 
γάρ τό Ινδικόν όρνεον, ή ψιττάκη, τό λεγόμε¬ 
νον άν&ρωπόγλωττον, τοιούτόν έβτι' και άκο - 
λαοτότερον δε γίγνεται, δταν πίη οίνον. Άγε-< 
λαιοι δε των ορνί&ων ειϋϊ γερανός, κύκνος, 
πελεκάν, χήν ό μικρός. 
Κ Ε Φ. ιε. (άλλοις ιγ.) 
Των δ ” ιχθύων οι μεν, ώόπερ εϊρηται, μετά - 
βάλλουβιν πρός τήν γην εκ τον πελάγους, και 
εις τό πέλαγος από τής γης, φεύγοντες τάς ύπερ- 
βολάς τον ψύχους και τής άλέας. Άμείνους δ* 
A a 2 
