3 7 2 ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
είΰίν οί πρόΰγειοι των πελάγιων * πλείω γάρ καί 
βελτίω νομήν. εχονΰιν,’ οπού γάρ αν δ ήλιος 
επιβάλλη, φύεται πλείω και βελτίω και απα¬ 
λότερα, οίον εν κήποις' καί ό &ίς ό μελας ιρύε- 
ται πρός τη γη, ό 5’ άλλος δμοιός εΰτι τοΐς 
άγρίοις. ’Έτι δε κεκραμενοι τυγχάνουΰι καλώς 
τω ϋερμω καί τω ψνχρω οί τόποι οί πρόΰγειοι 
τής Όαλάττης · διό καί αί βάρκες ΰυνεβτήκαΰι 
μάλλον των το ιόντων ίχιλύων ' των δε πελάγιων 
νγραί είΰι καί κε/υμεναι. Είΰί δε πρόΰγειοι 
ΰινύδων, κάνϋαρος, δρφώς, χρνΰοφρυς, κεότρεύς, 
τρίγλη, κίχλη, δράκων, καλλιώννμος, κωβιός 
καί τα πετραϊα πάντα . Πελάγιοι δε τρύγων καί 
τά ΰελάχη καί γόγγροι οί λευκοί , χάννη, ερν- 
ιλρΐνος , γλαυκός. Φάγροι δε καί ΰκορπίοι καί 
γόγγροι οί μελάνες καί μύραιναι καί κόκκυγες 
επαμιροτερίζουΰιν. Είΰί δε διαψοραί τούτων 
καί κατά τούς τόπους' οίον περί Κρήτην οί κω- 
βιοί καί τά πετραϊα πάντα πίονα γίγνεται * γί- 
γνεται δε καί δ θύννος άγα&ός πάλιν μετά 
άρκτουρον' ήδη γάρ οίΰτρών παύεται ταντην 
την ώραν' διά γάρ τούτο εν τω ίλερει χείρων 
εΰτί. Γίγνονται δε καί εν ταϊς λιμνο&αλάτταις 
πολλοί των ίχ&ύων, οίον ΰάλπαι, χρύΰοφρυς, 
τρίγλη, καί των άλλων ΰχεδόν οί πλεϊατοι · γί- 
γνονται δε καί αί άμιαι, οίον περί Λλωπεκόν· 
