ΠΕΡΙ ΖΏΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ιε. 5 7 S 
νηόον καί εν τή Βιύτωνίδι λίμνη ενεότι πλεΐοτα 
γένη των ίχάνων. Των δε κολιών οι πολλοί εις 
μεν τόν Πόντον ούκ εμβάλλοναιν, εν δε τη 
Προποντίδι 9 ερίζονβι καί εκτίκτουΰι » χειμά* 
ζονοι S * εν τω Αίγαίω * άνννίδες δε καί πηλα** 
μνδες καί άμιαι εις τόν Πόντον εμβάλλονύι 
τον εαρος καί 9ερίζονόι * όχεδόν δό καί οι πλεί~ 
ύτοι των ρνάδων τε καί αγελαίων ίχ&νων. ΕίύΙ 
δε οί πλείύτοι αγελαίοι ' εχονόι δε οι αγελαίοι 
ηγεμόνα. Πάντες δε είόπλεονύιν εις τόν Πόν- 5 
τον διά τε την τροφήν, (ή γάρ νομή καί πλείων 
καί βελτίων, διά τό π ότι μονή καί διά τά χληρία 
τά μεγάλα , δτι ελάττω είόίν εκεΐύε * εζω γάρ 
φωκαινής καί δελφίνος ονδεν εότιν εν τω Πόν* 
τω' καί ο δελφίς μικρός, εζω δε εν9νς προελ- 
χάόντι μεγάλοι. Αιά τε δ ή τήν τροφήν είόπλεον- 
ύι καί διά τόν τόκον τόποι, γάρ είύιν επιτήδειοι 
εντίκτειν, και τό πότιμον καί .τό γλνκντερον 
νδωρ εκτρεφει τά κυήματα. "Όταν δε τεκωόι 
■καί τά γεννώ μένα αυζηβ'ή, εκπλεονβιν εν9τ)ς 
μετά πλειάδα. Άν μεν ονν νότιος δ χειμών ή, 
βραδντερον εκπλεουοιν, άν δε βόρειος, άάτ~ 
τον, διά τό' τό . πνεύμα όννεπονρίζειν.' Καί δ 
γόνος δε τότε μικρός άλίόκεται περί Βυζάντιον , 
άτ ον γενομενης εν τω Πδντω 'πολλής διατρι - 
βής. Οί μεν ονν άλλοι καί εκπλεοντες καί εις - 4 
