ΠΕΡΙ ΖΠΧ2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ις. 5 7 5. 
ανωτέρω, αεί λεπτότεροι. Πολλάκις δε και όταν 
πνεύμα άντικόψη νότιον, ύννεκπλέονύι τοΐς κο- 
λίαΐζ και τοΐς ΰκόμβροις, και κάτω άλίύκονται 
μάλλον ή περί Βυζάντιον. Τους μεν ονν έκτο- 
πιόμονς τούτον ποιούνται τόν τρόπον. 
Κ Ε Φ. ις. {άλλοι ς ιδ.) 
Τό δε αυτό τούτο 6νμ βαίνει, πάθος και επί 
των χερααίων κατά την ψωλείαν * τον μεν γάρ 
χειμώνος όρμώΰι προς τήν ψωλείαν * άπαλλάτ- 
τονται δε κατά τήν θερμοτέραν ώραν. Ποιούν* 
ται δε τά ζώα καί τάς ψωλείας πρός τήν βοή¬ 
θειαν καί τάς νπερβολάς τής ώρας εκατέρας. 
Φωλεΐ δε των μεν δλον τό γένος, εν ίων δε τά 
μεν, τά δ' ον. Τά μεν γάρ όότρακόδερμα πάν¬ 
τα ψωλεΐ, οϊον τά τε εν τή θαλάττη, πορφυράΰ 
καί κήρνκες καί παν τό τοιοντον γένος * αλλά 
των μεν άπολελνμένων έπιδηλότερός έΰτιν ή 
ψωλεία * κρνπτουϋι γάρ αυτά, οίον οι κτένες · 
τά δέ έχει έπιπολής επικάλυμμα, οίον οί χερ- 
όαΐοι κοχλίαι . Των δ 1 άναπολντων άδηλος ή 
μεταβολή. Φωλονόι δέ ον τήν αυτήν ώραν, 
άλΧ οι μεν κοχλίαι τον χειμώνος, αί δέ πορ* 
ψύραι καί οι κήρνκες υπό κύνα περί ημέρας 
τριάκοντα * καί οί κτένες περί τόν αυτόν χρό¬ 
νον. Τά δέ πλεΐϋτα αυτών ψωλεΐ καί εν τοΐς 
Οψόδρα ψνχεόι καί έν ταΐς ΰψύδρα άλέαις . 
