ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ιζ.'Ζηγ 
τα ΰχεδόν. Φωλεΐ δε καί μύραινα καί όρφώς 
καί γόγγρος. Κατά όνζνγίας δε οί πετραΐοι 
φωλεύονβιν οί άρρενες τοΐς άήλεόιν, ωόπερ καί 
νεοττεύονοιν , οίον κίχλαι , κόττνφοι , περκαι. 
Φωλονβι δε καί οί τλνννοι τον χειμώνος εν τοΐς 2 
βαίλεόι, καί γίγνονται πιότατοι μετά την φω- 
λείαν ? καί άρχονταν άηρεύεοίλαι από πλειάδος 
ανατολής μέχρι άρκτούρον δύΰεως τό εαχατον * 
τόν δ 1 άλλον χρόνον ήονχίαν εχονόι φωλοϋντες. 
Άλίβκονταί S' ενιοι περί τόν χρόνον τής φωλειας 
καί τούτων καί των άλλων τινες των φωλούν- 
των κινούμενοι) άν άλεεινός η 6 τόπος καί επι- 
γίγνωνται ενδίαι παράλογοι * από γάρ τής {Πα¬ 
λάμης προέρχονται μικρόν επί νομήν καί ταϊς 
πανΰελήνοις. Εΐόί δε οί πολλοί φωλοϋντες ήδι- 
ϋτοι. Λί δε πριμάδες κρύπτου6ιν εάυτάς εν τω 
βορβόρω * 6 η με ίο ν δε τό τε μή άλίΰκεαάαι, καί 
ίλύν εχούΰας επί τον νώτου φαίνεοτλαι πολλήν 
καί τά πτερύγια έντεϋλιμμένα. Κατά δε την $ 
εαρινήν ώραν κινούνται καί προέρχονται πρός 
τήν γην όχενόμεναι καί τίκτονόαι , καί άλί- 
6κοντάι κύονόαι · καί τότε ωραίοι δοκονόιν εί¬ 
ναι * οί δε μετοπωρινοί καί χειμερινοί χείρονς * 
άμα δε καί οί άρρενες φαίνονται πλήρεις δντες 
άόρον. "Οταν μεν ονν μικρά τά κυήματα εχω- 
Oiy δναάλωτοί §ίΰιν ? όταν δε μείζω, πολλοί άλί- 
