ΑΓΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
5 7 8 
όκονται, <5^ τό οίατραν. Φωλεϊ δε τά μεν εν 
τη ά μ μω , (5* εν τω πήλω, ύπερίχοντα τό ύτό- 
μα μόνον. Τά μεν ουν πλεϊατα φωλεϊ τον χει- 
μώνος μόνον, τά δε μαλακόβτρακα και των 
ίχβύων οι πετραϊοι και βάτοι και τά όελαχώδη 
τάς χειμεριωτάτας ημέρας. Αηλοϊ δε τό μή αλί - 
4 Οκεαβαι, όταν η ψύχη. ’Ένιοι δε των Ιχβύων 
φωλονοι και τού βέρους, οίον γλαυκός' ούτος 
γάρ τού βέρους φωλεϊ περί εζηκονβ* ημέρας, 
Φωλεϊ δε και ό όνος καϊ δ χρναοφρνς. Σημεϊον 
δε δοκει είναι τού τόν όνον φωλεϊν πλεϊΰτον χρό¬ 
νον τό διά πλείατου άλίόκεαβαι χρόνον # του 
δε και βέρους τους ίχβνς φωλειν δοκει όημεϊον 
είναι τό επί τοϊς άατροις γίγνεαβαι τάς άλω - 
όεις, καί μάλιατα επί κννί * τηνικαύτα γάρ 
άνατρεπεαβαι την βάλατταν * δπερ εν τω Βος - 
πόρω γνωριμώτερόν εΰτιν. Ή γάρ ιλύς επάνω 
γίγνεται καϊ επιφερονται οί ίχβνες. Φ)αύί δε 
καί πολλάκις τριβομενον τον βνβού άλίϋκε- 
αβαι πλείους εν τω αν τω βόλω τό δεύτερον η 
τό πρώτον. Έπειδάν δ' όμβροι μεγάλοι γίγνων- 
ται, πολλά φαίνονται ζώα τών πρότερον η όλως 
ούχ εωραμενων ή ού πολλάκις. 
Κ Ε Φ. ιη. (άλλοις ις.) 
Φωλονΰι δε πολλοί καί τών δρνίβων, καί 
ούχ, ως τινες θύονται, εις άλεεινούς τόπους άπερ- 
\ 
I 
