ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ι&. S 79 
t / 
χονται πάντες, άλλ 3 οί μεν πληόίον όντες τοιού - 
των τόπων, εν οις άεϊ δια με νουόιν, οίον Ικτί¬ 
νο ι και χελιδόνες, άποχωρούόιν ένταν&α · οί 
δε πορρωτερω όντες των το ιόντων, ούκ εκτόπι¬ 
ζαν <5 ιν, αλλά κρύπτουόιν εαυτούς. ’Ήδη γάρ 
ώμμεναι είόί πολλοί χελιδόνες εν άγκεόι έψι* 
λωμεναι πάμπαν * καί ίκτϊνοι εκ το ιού των εκ- 
πετόμενοι χωρίων, όταν φαίνωνται τό πρώτον. 
Φωλούόι δε ονδεν διακεκριμενως καί των γαμ- 
\ψωνύχων καί των εν&νωνύχων * φωλεϊ γάρ καί 
πελαργός καί κόττνφος καί τρυγών καί κόρυ- 
δος. Καί η γε τρυγών όμολογουμενως μάλιότα 
πάντων * ούδεϊς γάρ ως είπείν λεγεται τρυγόνα 
ίδειν ονδαμοϋ χειμώνας. ’Άρχεται δε της φω- 
λείας όφόδρα πίειρα ονόα, καί πτερορρυεΐ μεν 
εν τη φωλεία, παχεϊα μεντοι διατελει ονόα. Των 
δε φαόόών ενιαι μεν φωλονόιν, ενιαι δε ον φω* 
λονόιν, απέρχονται δε άμα ταίς χελιδόϋι. Φω* 
λει δε καί η κίχλη καί ό ψάρος, καί των γαμ* 
ψωνύχων ολίγος ημέρας ίκτϊνος καί ή γλαύξ. 
Κ Ε Φ. ι&. {άλλοις ιζί) 
Τών δε ζωοτόκων καί τετραπόδων φωλονόιν 
οι τε νΰτριχες καί αί άρκτοι. 'Ότι μεν ούν φω¬ 
λονόιν αί άγριαι άρκτοι, φανερόν εότι* πότε- 
ρον δε διά ψύχος η δι άλλην αιτίαν, άμφιό βη- 
τεϊται. Γίγνονται γάρ περί τον χρόνον τούτον 
