ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. ιθ. 58ι 
τό δέρμα μαλακόν καί μ ή όότρακώδες, ώΰπερ 
της χελώνης ’ καί γάρ η χ ελών η των φολιδωτών 
έΰτι και ο έμνς ’ άλΧ οιον άΰκαλαβώτης τε καί 
ϋαΰρος καί μάλιΰτα πάντων οί όφεις. Τκδύ- 5 
νουβι γάρ κα\ τον έαρος, δταν έξίωΰι, και του 
μετοπώρου πάλιν * έκδύνουΰι δέ και οι έχεις τό 
γήρας και τού έαρος και τον μετοπώρου, και 
ούχ, ώΰπερ τινές φαΰι τούτο τό γένος των όψεων 
μη έκδύεοθαι μόνον. "Οταν <5’ άρχωνται έκδύ- 
νειν οι όψεις, από των οφθαλμών άφίόταται 
πάόι πρώτον, ώΰτε δοκεΐν γίγνεΰθαι τυφλούς 
τοΐς μη ΰυνιούΰι τό πάθος’ μετά δε τούτο από 
της κεφαλής' λευκή γάρ φαίνεται πρώτη πάν¬ 
των . ΐν νυκτι δέ και ημέρα παν απολύεται 
ΰχεδόν τό γήρας από της κεφαλής άρξάμενον 
μέχρι τής κέρκον. Γίγνεται δέ έκδυομένον τό 
εντός έκτος’ έκδύεται γάρ ώΰπερ τά έμβρυα έκ 
τονν χορίων. Τον αυτόν δέ τρόπον και τών έν- 4 
τόμων έκδύνει τό γήρας, όΰα έκδύνει, οιον ΰίλ- 
φη καί έμπίς και τά κολεόπτερα, οιον κάνθα¬ 
ρος. Γιάντα δέ μετά τήν γένεΰιν έκδύεται ’ ώς- 
περ γάρ τοΐς ζωοτοκουμένοις τό χόριον και τοΐς 
όκωληκοτοκονμένοις περιρρήγνυται τό κέλυφος, 
ομοίως και μελίτταις και άκρίΰιν. Οί δέ τέτ- 
τιγες, όταν έκδύαωΰι, καθιζάνονΰιν επί τε τάς 
ελαίας καί καλάμους ’ περιρραγεντός δέ τον 
