ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κ. 583 
πρός τούς τόκους, καί ονχ ήκιθτα ταϊς φάτ - 
ταις * τοϊς δ ’ ίχύλνόιν εξω τινών ολίγων αί επομ- 
βρίαι. Άόνμφορα δε τουναντίον εκατεροις τοϊς 
μεν δρνιθιν τά επόμβρια έτη, τοϊς δ ’ ίχχλύοι τά 
αύχμώδη' ουδέ γάρ δλως αυμφερει τοϊς ορνίθι 
τό πολύ πίνειν. Τά μεν ούν γαμψώνυχα, κα- 2 
{λάπερ ειρηται πρότερον, ως απλώς είπεϊν άποτα 
πάμπαν εθτίν * αλλά Ήΰίοδος ήγνόει τούτο * πε- 
ποίηκε γάρ τον της μαντείας πρόεδρον αετόν εν 
τ]\ διηγήΰει τη περί τήν πολιορκίαν την Νίνου 
πίνοντα. Τά δ 1 άλλα πίνει μεν, ου πολύ ποτά 
δ 1 εΰτίν * δλως δ 1 ούδ' άλλο ούδεν των πνεύμονα 
εχόντων ΰομφόν καί ώοτόκων. Των δ 3 όρνίύλων 
εν ταις άρρωΰτίαις επίδηλος η πτεριοόις γίγνε- 
ται * ταράττεται γάρ, καί ού τήν αυτήν έχει 
κατάΰταύιν y ήνπερ ύγιαινόντων . 
(Vulgo C. 19 .) 
Των δ’ ίχ&νων τό πλέΐοτον γένος εΰϋηνεΐ 5 
μάλλον y ώόπερ ειρηται πρότερον ? εν τοϊς επομ~ 
βρίοις ετεόιν ον γάρ μόνον τότε πλείω τροφήν 
έχουόιν , αλλά καί δλως τό όμβριον ΰυμφερει, 
καϋάπερ καί τοϊς εκ τής γης φυομενοις' καί 
γάρ τά λάχανα καίπερ άρδευα μένα δμως έπιδί- 
δωόιν νόμενα πλεϊον τό δ 3 αυτό καί οί κάλα¬ 
μοι πάοχουοιν οί πεφυκύτες εν ταις λίμναις' 
ούδεν γάρ ώς είπεϊν αυξάνονται . μή γιγνομενών 
