ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κ. 385 
εν τοΐς χειμώύι μάλλον · γίγνονται γάρ αυτών 
τά όμματα λευκά, καί άλίΰκονται τότε λεπτοί, 
καί τέλος άπόλλυνται πάμπαν. ’Έοοκε δε ον διά 
την ύπερομβρίαν τούτο πάοχειν μάλλον, άλλά 
διά το ψύχος * η δ η γούν καί άλλοάι καί περί 
Νανπλίαν της Άργείας περί τό τέναγος τυφλοί 
πολλοί ελήφίληόαν ίΰχυρού γεν ο μεν ον ψύχους * 
ελήφ&ηΰαν δε πολλοί καί λευκήν εχοντες την 
δψιν. Πονεϊ δε τού χειμώνας καί ό χρύΰοφρνς, η 
τού δε άερους ό άχάρνας, καί γίγνεται λεπτός. 
Συμφέρει δε τοΐς κορακίνοις ώς είπεϊν παρά 
τούς άλλους ίχάύς τά αύχμώδη μάλλον των 
ετών * καί τούτοις δε διά τό αυμβαίνειν μάλ- 
λον άλεαν εν τοΐς ανχμοϊς. Τόποι δε εκάΰτοις 
ΰυμφερουΰι πρός εύϋηνίαν, δΰα μεν εΐΰι φύΰεο 
παράγεια ή πελάγια, εν έκατερω τούτων * οϋα 
δ 1 επαμφοτερίζει, εν άμφοτεροις' είΰί δε τινες 
καί ίδιοι τόποι εκάΰτοις, εν οίς εν&ηνονόιν* ώς 
δ ’ απλώς είπεϊν, οί φυκώδεις ΰυμφερουΰι * πιό¬ 
τεροι γούν εν τοΐς τοιοντοις άλίΰκονται, δΰοι 
παντοδαπούς νεμονται τόπους * οί μεν γάρ φν- 
κιοφάγοι τροφής εύπορούόι, οί δε ΰαρκοφάγοι 
πλείοοιν εντνγχάνουαιν ίχϋ'ύΰι. Αιαφερουβι δε 8 
καί τά βόρεια καί τά νότια' τά γάρ μακρά 
μάλλον ευϋ'ηνεΐ εν τοΐς βορείοις, καί τού άό¬ 
ρους άλίΰκονται επί τού αυτού χωρίου π λείους 
Β b 
