ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
όται άλίόκονταί' τό δδ ετερον, ή κούνια ρεϊ* 
Καί τούτο μεν δοκεϊ είναι, ανίατον , ίλατερω δ δ 
βοη&ονοιν, οίνον προΰφεροντες πρός τους μυ - 
κτήρας καϊ κλνζοντες τούς μυ κτήρας οϊνω. Δια* 
φνγειν δε καί τούτο χαλεπόν * αναιρεί γάρ εν 
ο ήμεραις τριΰίν ή τετταρΰι. Βραγχώόι δ δ μάλι - 
6τα ? όταν τό {λερός ενέγκη εν καί πιόταται ώόι* 
βοη&εί δε τα τε ονκάμινα διδόμενα καί τό λον^ 
τρόν 9 εάν ή πολύ καί τλερμόν, καί εάν τις 6χά+ 
ΰη υπό την γλώτταν. Χαλαζώδεις δέ είόι των 
νών αί ύγρόΰαρκοι τα τε περί τα όκελη καί τά 
περί τόν τράχηλον καί τούς ωμούς' εν οϊς με - 
ρεόι καί πλεϊόται γίγνονται χάλαζαι' καν μεν 
όλίγας έχη, γλυκερά η όάρζ' άν δε πολλάς, 
4 υγρά λίαν καί διάχυλος γίγνεται. Δήλαι δε εί+ 
6ιν αί χαλαζώΰαΐ' εν τε γάρ της γλώττης τω 
κάτω εχονοι μάλιότα τάς χαλάζας * κάϊ 9 εάν 
τις τρίχας εκτίλλη εκ της λοφιάς 9 νφαιμοι φαί - 
νονται. ’Έτι δε τά χαλαζώντα τούς όπιο&ίονς 
πόδας ον δννανται ήονχάζειν. Ονκ εχονόι δε 
χαλάζας , εως άν ώοι γαλα&ηναί μόνον * έκβάλ - 
λονΰι δε τάς χαλάζας ταϊς τίφαις' ο καί πρός 
την τροφήν έΰτι χρήΰιμον. ’Λριϋτοι δε πρός τό 
πιαίνειν καί τρεφειν οί έρεβινιλοι καί τά ούκα * 
τό δε ολον μη ποιειν απλήν την τροφήν, αλλά 
ποικίλην. Χαίρει γάρ μεταβάλλονόα καίλάπερ 
