ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κβ. δ 9 ι 
καί τά άλλα ζώα * καί άμα φαβί τό μεν εμφυ- 
ϋαν, τό δε ΰαρκονν, τό δέ πιαίνειν των προβφε- 
ρομενών * τάς δε βαλάνους ήδεως μεν έβ&ίειν, 
ποιεΐν δε νγράν τήν βάρκα * και εάν εγκύουβαι 
π λείους εβχλίωβιν, εκβά λλουβιν, ώόπερ καί τά 
πρόβατα * ταϋτα γάρ επιδηλοτερως τούτο πά- 
ΰχει διά τάς βαλάνους. Χαλαζοϋται δε μόνον 
των ζώων., ών ϊόμεν, νς. 
Κ Ε Φ. κβ. 
Οί δε κύνες κάμνουόι νοβήμαβι τριΰίν * όνο - 
μάζεται δε ταϋτα λύττα, κυνάγχη, ποδάγρα . 
Τούτων η λύττα εμποιεί μανίαν * καί όταν δά - 
κτη, λυττώβιν άπαντα τά δηχάέντα πλήν αν - 
&ρώπου. Αναιρεί δε τό νόβημα τούτο τάς τε 
κύνας καί ο, τι άν δηχάή υπό λυττώΰης, πλήν 
άνίλρώπου. Αναιρεί δε καί ή κυνάγχη τάς κν+ 
νας* όλίγαι δε και εκ τής ποδάγρας περιβώ ζον- 
ται. Λαμβάνει δε ή λύττα καί τάς κα μήλου ς. 
[Τούς δ 5 ελέφαντας πρός μεν τά άλλα άρρωΰτή* 
ματα άνόβους είναι φαβιν, ενοχλεΐβ&αι δε υπό 
φυβώνί] 
(Vulgo C. 25.) 
Οί δε βόες οί αγελαίοι νοβοϋόι δύο νόθους, 2 
ών τό μεν ποδάγρα, τό δε κραϋρος καλείται. 
Εν μεν ούν τή ποδάγρα τούς πόδας οίδοϋβιν, 
ούκ άποϋνήβκουβι δε, ούδε τάς όπλάς άπρβάλ- 
