ΠΕΡΙ ΖΏΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κγ. 3lj5 
καί ό ανχήν, καί προβαίνει εν&εύι τοΐς ΰκε- 
λεΰι. Γίγνονται δε και εμπνοι οί ίπποι . Λαμ¬ 
βάνει δε και άλλος αντοός πόνος * καλείται δε 
τούτο κρι&ιαν . Σημεΐον δε τον άρρωΰτηματος * 
μαλακός γίγνεται ό ουρανός, καί ιλερμόν πνει’ 
ανίατα δε , εάν μή αυτόματα καταοτη * τό, τε 
ννμφιαν καλόν μεν ον, «V cJ ον μ βαίνει κατεχε- 
ΰχλαι, όταν αΐ/λη τις, καί κατωπιαν * καί όταν 
άναβη τις, τροχάζει, εως αν μελλη κατά τινας 
ζλεϊν. Κατηφεϊ δε αεί, καν λνττηΰη* ΰημειον δε 
καί τούτον* τά ώτα καταβάλλει πρός την χαί¬ 
την, καί πάλιν προοτείνει, καί εκλείπει καί πνεΐ. 
\Ανίατα δε καί τάδε, εάν καρδίαν άλγήΰη* όη- 5 
μεϊον δε * λαπαρός ών άλγεΐ. Καί εάν ή κνοτις 
μεταΰτη * ΰημειον δε καί το ντο τό μή δνναΰ&αι 
ονρεΐν * καί τάς δπλάς καί τά ίοχία έφέλκει. 
Καί εάν ΰταφνλΐνον περιχάνη · το ντο δ’ έΰτίν 
ηλίκον η ΰφονδνλη. Τά δε δήγματα της μν- 
γαλης καί τοΐς άλλοις νποζνγίοις χαλεπά · γί- 
γνονται δε φλνκταιναι. Χαλεπώτερον δε τό 
δήγμα, εάν κνονοα δάκη · έκρήγνννται γάρ αί 
φλνκταιναι* ειδεμή, ονκ άποκτείνει. 'Ετι δε 
δάκνοναα άποκτείνει η ΰφόδρα άλγεΐν ποιεί καί 
ί] καλούμενη χαλκίς νπό τινων, νπό δ 1 εν ίων 
ζνγνίς * εΰτι δ ’ δμοιον ταΐς μικραϊς όαύραις, τό 
δε χρώμα τοΐς τνφλίνοις δφεΰιν. α Ολως δε ψα- 4 
