ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κζ. 3 9? 
παόιν, όντως έν εν ίο i ς τόποις γίγνονται μεν, 
έλάττω δε καί ολίγο βιωτερα, καί ονκ ενημερεϊ. 
Καί ενίοτε εν τοις πάρεγγνς τόποις η διαφορά 
γίγνεται των το ιόντων' οίον της Μιληοίας εν 
τόποις γειτνιώΰιν άλληλοις έν&α μεν γίγνονται 
τέττιγες, ενιλα δ 3 ον γίγνονται. Και εν Κεφα¬ 
λήν ία ποταμός διείργει, ον επί τάδε μεν γί- 
γνονται τέττιγες, έπεκεινα δ 3 ον γίγνονται . 3 Εν 
δε Ποροοελήνη οδός διείργει, ής έπεκεινα μεν 
γαλή γίγνεται , έπϊ χλάτερα δ 3 ον γίγνεται. Και 
εν τη Βοιωτίδι ασπάλακες περί μέν δη την Όρ* 
χομενίαν πολλοί γίγνονται , εν δέ τη Λεβαδια- 
κη γειτνιώΰη ούκ είοιν, ονδ 3 , άν τις κομίϋη, 
έϋ'ελονΰιν όρνττειν. Εν 3 1&άκη δε οί δαονποδες, 
εάν τις άφη κομίύας ? ον δννανται ζην , αλλά 
φαίνονται τε&νεώτες πρός τη χλαλάττη, έύτραμ¬ 
μένοι ηπερ άν είοαχχλώοι. Και εν μέν Σικε¬ 
λία ίππομνρμηκες ονκ είύιν, εν δέ Κνρηνη οί 
φωνονντες βάτραχοι ονκ ή ο αν προτερον. Εν 
δέ Λιβύη πάαη ο ντε ονς άγριός έοτιν ο ντ έλα- 
φος οντ αΐ'ξ . άγριος' έν δέ τη Ινδική , ως φηΟι 
Κτηοίας ούκ ών άζιόπιΰτος, ούτε ήμερος οντ 
άγριος ΰνς, τά δ 3 άναιμα και τά φωλονντα 
πάντα μεγάλα. Καί έν μέν τω Πόντω ούτε τά 
μαλάκια γίγνεται ούτε τά οστρακόδερμα πάντα, 
εί μη έν τι Οι τόποις ολίγο ις. Εν δέ τη ερνιλρα 
