ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κζ. 3 9 9 
δέ τή Αραβία ύαύροι μείζονς πηχναίων' γί- 
γνονται δε καί μύες πολύ μείζονς τών άρον- 
ραίων y τά μεν έμπροοϋ'εν ΰκέλη έχοντες οπιϋα- 
μής, τά δ' όπίύϋια δόον άχρι της πρώτης καμ« 
πής των δακτύλων. . . . Εν δε τη Λιβύη τό των 6 
δφεων μεγε&ος άπλατον, ώΰπερ καί λέγεται * η δη 
γάρ τινές φααι προόπλεύααντες ίδεϊν όϋτά βοών 
πολλών * καί δήλον ήν αντοις, δτι υπό τών 
δφεων ήν κατεδηδεΰμένα * αναγόμενων γάρ , τα¬ 
χύ διώκειν τάς τριήρεις αυτούς ? καί ένίους αν- 
τών έμβαλεϊν άνατρέψαντας την τριήρη. ’Έτι 
δε λέοντες μέν έν τή Ευρώπη μάλλον , καί τής 
Ευρώπης εν τω μεταξύ τοπω τού'Αχελώον καί 
τον Νέΰοον μόνον. Παρδάλεις δ' έν τή Ανία, 
έν δε τή Ευρώπη ον γίγνονται. "Ολως δε τά μέν η 
άγρια άγριώτερα έν τή Αύία, άνδρειότερα δέ 
πάντα τά έν τή Ευρώπη, πολνμορφ ότατα δε τά 
έν τή Λιβύη ’ καί λέγεται δέ τις παροιμία, δτι 
αεί φέρει τι Λιβύη καινόν * διά γάρ την άομ* 
βρίαν μίόγεο&αι δοκεΐ άπαντώντα πρός τά νδά¬ 
τια καί τά μή ομόφυλα, καί έκφέρειν , ών οι 
χρόνοι τής κνήαεως οί αυτοί, καί τά μεγέιλη 
μή πολύ άπ* άλλήλων. Πρός άλλη λα δέ πραν- 
νεται διά τήν τον ποτού χρείαν * καί γάρ δέον¬ 
ται τού πίνειν τουναντίον τών άλλων τού χει- 
μώνος μάλλον ή τον ϋ'έρονς. Λιά γάρ τό μή 
