ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Θ. κ&. 4ο3 
άριότός εότι κνων, ώΰπερ καί ή μαινίς· κεοτρεύς 
δε καί λάβραξ καί οί λοιποί πλωτοί φαύλοι 
κνοντες ΰχεδόν πάντες. 'Ομοιοι δε κνοντες καί 4 
μη ολίγοι, οίον γλανκος . Φανλοι δε καί οί 
γέροντες των ίχίλνων, καί οϊ γε θύννοι καί εις 
ταριχείας φανλοι οί γέροντες * πολύ γάρ ανντή- 
κεται της Οαρκδς. Τό δ* αυτό καί επί των άλ¬ 
λων όυμβαίνει ίχ&νων . /ίήλοι δε οί γέροντες 
αυτών τω μεγεϋει των λεπίδων καί τη όκληρό- 
τητι. 3 Ήδη δ 3 είληφ&η γέρων ίίνννος, ον 6τα- 
{ίμός μεν ήν τάλαντα πεντεκαίδεκα , τον δ 3 ου¬ 
ραίου τό διάότημα δυο πήχεων ήν καί ΰπιτα¬ 
μής. Οί δε ποτάμιοι καί οί λιμναίοι άριϋτοι 5 
γίγνονται μετά την άφεοιν τον κυήματος καί 
τον ίλόρον, όταν άνατραφώΰι. Κνοντες δ ’ ενιοι 
μεν άγα&οί, οίον ΰαπερδίς, ενιοι δε φανλοι ? 
οίον γλάνις. Οί μεν ονν άλλοι πάντες άμείνονς 
οί άρρενες των ζηλειών , γλάνις δε ό ίλήλνς τον 
άρρενος άμείνων. Καί εν ταίς εγχελνόιν δε ας 
καλόνΰι &ηλείας άμείνονς είΰίν * ονκ ονύας δε 
ίληλείας καλόν6ιν, άλλα τή δψει διαφερονόας. 
Cc 2 
